De vogeltjes van Christien Dutoit.

Vorig weekend hebben we ook eindelijk de oven kunnen verhuizen.

Wat een luxe! Alles van op het rek een meter verder de oven in! Zo gemakkelijk is het nog nooit geweest...

We halen nu onze achterstand in: de vogels van Christien Dutoit worden eindelijk gebakken... Maar, zoals beloofd, de deelnemers hebben ze nog voor het einde van het jaar.

Deze zijn er al uit:

Er zit nog een reeks in en volgende week moet ik nog 2 ladingen bakken...

De vis van Christien Dutoit

De cursus "Boetseren van een vis" met Christien Dutoit was weer een groot succes. Alle deelnemers brachten de opdracht tot een goed einde.

De laatste vissen zitten nog in de oven. Ze zijn deze nacht gebakken en komen dus morgen uit de oven.

Ik weet zeker dat in deze tijd van familie- en vriendenbezoekjes, de kunstwerkjes veel succes zullen oogsten! Oordeel zelf maar...

Goed gewerkt, dames en heer !

3 deugden

Definitie volgens Aristoteles (en Wikipedia):
De deugd is een houding die ons in staat stelt ons handelingen voor te nemen, en die het midden houdt in relatie tot ons, een midden zoals dat bepaald is door een overleg en wel zoals een verstandig mens het zou bepalen.
Als je het nieuws een beetje volgt de laatste tijd en dan lijkt "laatste" me wel een behoorlijk rekbaar begrip, dan hebben we er nood aan, aan die deugden die zoals die door een verstandig mens zouden worden bepaald en die vooral dan zich vinden in "een midden zoals dat bepaald is door overleg". Ik ga daar niet verder op in gaan, maar als je weet dat ik Antwerpse ben van geboorte, dan zal het een en het ander wel al iets duidelijker wezen...
Deugden.
Ikzelf draag er 3 hoog in het vaandel: eerlijkheid, humor en schoonheid. Een woordje uitleg.
Over de eerste kan ik kort zijn: instinctief voelt een mens vaak aan wie het spel eerlijk speelt en persoonlijk is dat voor mij een regel die niet te overtreden valt. Wie het spel niet eerlijk speelt, vliegt in een andere schuif. Punt.
En de materie dan: klei. Oprechter kan niet, niks in de mouwen, niks in de zakken, verdoezelen is onbegonnen werk. Klei is onverbiddelijk voor wie tegen haar wetten zondigt.
Humor, tja, daar heb ik zeker iets mee! Wie me kan doen glimlachen, heeft het pleit op voorhand gewonnen. Iemand met pretlichtjes in de ogen kleurt mijn dag.
Schoonheid, is dat een deugd??? Ik vind dat het nastreven van schoonheid, heel ruim gesteld, zeker een deugd is.
...
Christien Dutoit geeft weer les bij De Koploper. Ze heeft het ook, dat ondeugende, die speelse opmerkingen. Ik ben er blij mee. De cursisten zijn ook vaak gecharmeerd door haar manier om de zaken aan te brengen. Ze heeft altijd voorbeelden mee van wat ze zelf kan smaken. Deze keer zat er werk van Dirk  De Keyzer bij. En ja, daarmee scoort ze bij mij! Wat heerlijk werk is dat, zo'n schoonheid en vooral, immense vrolijke schalksheid! Ik ben er weg van. Die zelfzekere en toch relativerende personages die zijn universum bevolken, zijn prachtige illustraties van mijn drie deugdelijke waarden.
Oordeel zelf:

De stijl ligt behoorlijk ver van die van Christien, de bronzen van Dirk De Keyzer lijken uit een fijne stijlvolle strip te zijn onsnapt, terwijl Christiens beelden meer in een gedicht thuis horen, lijkt mij. En dan soms een gedicht dat smaakt naar een glimlach...

Eens kijken welke resultaten de cursisten zullen bekomen...

Ronkende inspiratie...

Het was weer een groot succes, de lessen met Christien Dutoit. Jammer dat ze zelf wat problemen met haar fysieke gezondheid had. We wensen haar allemaal veel sterkte en een spoedig herstel!

Het inspireert enorm als iemand met zo veel ervaring naast je staat. Er werd wel eens de vraag gesteld hoe lang ze zelf "over een beeld doet". "Tja, 30 jaar en een paar uur", pleegt ze dan te antwoorden. En inderdaad, de ervaring lees je af van haar handelingen om recht te trekken wat krom dreigt te gaan, verhoudingen meteen weer aan te passen, ... Je leert er enorm mee bij om gecoached door haar je eigen beeld op te bouwen.

Hier kan je nog een mooie selectie van de beelden van Christien bekijken:

Kunst van eigen nabije bodem!

Ervaringen delen.

Ik kan me voorstellen dat het voor de West-Vlaamse (en Noord-Franse) keramist en pottenbakker een mooi weekend is geweest. Zaterdag een beetje bevolkt en twijfelachtig, maar zondag volle bak zon en alleen maar wat aan de koude kant. Hopelijk zijn ze dan ook allemaal tevreden van de bezoekjes aan de ateliers, zowel zij die organiseerden, als zij die bezochten. Buren Bij Kunstenaars blijft een mooi initiatief, dat veel volk aanzet tot beste beentjes voorzetten enerzijds en/of tot inspirerende bezoekjes anderzijds.
Ik heb wel eens aan al die te bezoeken ateliers gedacht, maar eigenlijk had ik dit weekend ook de handen vol met een groots 25-jarig bestaan en een massa pottendraaiende kids die de revue passeerden op zaterdag en de happening van fruitminnend Oost-Vlaanderen op zondag...
Weet u trouwens wat een pomoloog is? Ikke wel, sinds zondag. Een prachtig woord, de pomoloog, de ooftkundige, nog zo'n nieuw begrip voor mij. Ik had nog nooit in mijn leven zo'n hoeveelheid appel- en perenrassen gezien. Uitgenodigd door de mensen van het RLVA, het Regionaal Landschap Vlaamse Ardennen, nam ik deel aan eens iets anders dan een keramisch gebeuren. Het was even wennen en ik had ook wel zelfs een dosis keramisch materiaal mee om niet totaal uit mijn biotoop te geraken... Maar het was een echte proevertjesdag. Harde appels, zoete appels, korrelige peren, citroenachtige appels, appels met een bittere smaak, sappige peren, ... een beschrijving van een blad lang om uit te leggen hoe ze smaken en hoe ze te kweken. Mensen die bijna verontwaardigd zijn omdat wij ooit het rijkste land waren in appel- en peren, toonaangevend, terwijl er heden nog slecht enkelen zijn die "er iets van kennen", "je kan ze op 1 hand tellen en er zijn er velen die dingen beweren die niet juist zijn", "de stiel en de kennis gaat verloren"...

Gelukkig heb ik een nogal goed ontwikkeld smaakorgaan want ik moest wel een aantal keren vertellen wat ik van die appel of dat peertje vond, wat ik proefde, behalve "appel" en "peer"... Het heeft veel weg van een wijnproeverij, al wordt er hier helemaal niks uitgespuwd in een of ander recipiënt. Tenzij eventueel een hardere schil.
En weten jullie dat er op de wereld nog 7000(!!!) soorten appels zijn??? Terwijl in de negentiende eeuw er zo veel in België alleen al waren? Nu worden er nog ontwikkeld en onderhouden in... jawel, China.
Allemaal wijsheid die pomoloog Daniel Willaeys mij bij bracht. Hij heeft er zelfs een blog over.
Ik mag af en toe een opdrachtje doen voor deze mensen en ik doe dat altijd met heel veel plezier, het zijn warme, vriendelijke mensen.
Maandag, het weekend is voorbij, al voelt dat niet zo. Zelf de hele tijd gewerkt, Philippe ook. Moe zondagavond, vroeg in bed gekropen.
Maandagavond nog voorbereidingen voor dinsdag...
Dinsdagavond kleurdag met Christien Dutoit. Op haar rustige manier leidt ze iedereen doorheen de avond en verpinkt zelfs nauwelijks als een deelneemster de staart van de hond van een andere eraf wipt... Ikzelf hou mijn adem minutenlang in: kon ik nu maar de tijd even 5 minuten terug draaien! Die staart stond mij nu al 2 weken lang uit te dagen op de tafel in het atelier en ik was blij dat er niks mis gelopen was...
Christien hing het lichaamsdeel er terug aan en op hoop van zegen zette ik het deze ochtend mét hond en al in de oven.
Maar, het was verder wel een avond vol blije gezichten!

Overmorgen gaat de eerste oven open. Wordt dus zeker vervolgd.
En we blijven hopen op blije gezichten!!!

De beestjes.

Het draait hier de laatste weken nogal vaak om beestjes. Mijn buurvrouw, ja precies, die van de kippen, heeft opnieuw voor een aangroei van ons neerhof gezorgd. Deze keer ging het over een vriendin die een nest of 2 cavia's had. Met een "die mogen buiten mee in het hok van de kippen" en een "die maken zo'n leuk piepgeluid" en nog zo wat van die promotionele argumenten, is ze erin geslaagd mij over de brug te krijgen om 2 caviaatjes over de draad te halen... Alleen, ze zijn nog een beetje klein en ik krijg het niet over mijn hart die 2 aan hun lot over te laten bij die grote boze kippen. Luna en Nuka zitten voorlopig in een grote zinken bad (zonder water, wel te verstaan) afwisselend in De Koploper en in onze koude serre.

 Dit is de jongste, kleine Nuka, 185 g,

en dit is Luna, al 230 g.

Er is geen geboortelijst en we houden geen baby- of neerhofborrel, maar als je in De Koploper bent, mag je ze wel eens zien en/of aaien... Ik heb al enkele klanten over de vloer gehad die spontaan de beestjes oppakken en/of er eens vertederd iets tegen zeggen. Mijn zoons zeggen dat ik een caviahuisje in mijn boekje met keramische to-do-lijstjes moet schrijven. Draaien, opbouwen, assembleren...? Suggesties zijn welkom.

Er is ook de meer professionele kant van het beestjes-verhaal, namelijk de boetseercursus met Christien Dutoit. Ondanks haar lumbago was ze vorige dinsdag weer paraat om de deelneemsters te begeleiden. Problemen zoals "Hoe wordt dit varken nu een buffel?" en "Hoe maak ik mijn beest op die sokkel vast?" of "Wat denk je van de poep van mijn olifant?" werden met de glimlach opgelost en in de juiste richting geduwd. Je ziet meteen dat haar hand vastberaden is, zowel als ze opbouwt, als wanneer ze een lichaamsdeel (van de beestjes!) in de juiste stand duwt of iets terug wegsnijdt omdat de verhouding haar niet aanstaat. Het wekt vertrouwen en dat is nodig om de dames een beetje te ontspannen in hun strijd met de lapjes klei.



Het ziet er allemaal goed uit, al voelen er wel enkelen lichtjes paniek opborrelen als ze beseffen dat volgende week het beestje afgewerkt zal worden... Daarna wachten we een weekje en dan gaan we kleuren en finaal bakken...

Beestenboel.

Mooi woord vind ik dat: een beestenboel. Allemaal beestjes, een persoonlijke zoo in je hoofd... Neen, ik ben helemaal geen wilde nacht met overdadig drankmisbruik aan het verwerken, ik denk alleen na welk dier ik zou willen boetseren tijdens de sessies met Christien Dutoit...
Op slag zit ik terug in Frankrijk, Bourgondië, deze zomervakantie... Pas thuis, toen het te laat was, las ik over "le Musée de François Pompon" in Saulieu, meteen genoeg reden om nog eens terug te gaan!

In de Jardin Darcy in Dijon staat de beer van deze beeldhouwer, leerling van Rodin en grondlegger van de moderne weergave van dieren.

Zijn werk situeert zich aan het einde van de negentiende en in het begin van de twintigste eeuw, zijn stijl leunt soms haast aan bij het cubistisme van de Art Deco omwille van het weg laten van alle details en het zich toespitsen op de algemene vloeiende lijn van het dier, de spanning in de spieren bij beweging.

Het is natuurlijk niet zo wijs om je te gaan baseren op het werk van een kunstenaar om zelf aan de slag te gaan. De strakke lijnen die Pompon gebruikt kan je wel voor ogen houden en het mag best je stijl beïnvloeden, maar als basis vertrek je wel beter van een foto of een film van het dier dat je wil gaan vereeuwigen.
Toen ik wat verder-door-Google-de, kwam ik terecht bij een actuele kunstenaar die prachtige beelden maakt , duidelijk gïnspireerd door de techniek van Pompon. Het gaat hier over Pascal Masi.

Zijn "Rock my baby" is een speels beeld waarbij je zou kunnen stellen dat de ijsbeer van Pompon eens flink dartelt in het gras. En ook de panter lijkt weggelopen uit de zoo van Pompon...

De man zegt het ook met zoveel woorden dat hij zijn inspiratie vindt in de stijl van de illustere meester.
Daar waar Pompon begon als steenhouwer bij een firma voor grafzerken, is Masi ook vanuit steenkapperij en marmer, over klei naar brons gegaan, maar daarnaast maakt hij nu gebruik van hedendaagse materialen zoals harsen, inox, aluminium, ...
Ik loop nog even rond in de strakke wereld van deze heren en ga dan weer verder op zoek naar het dier dat ik zal bestuderen, straks bij Christien Dutoit. Ik kom er later wel eens op terug...

Straffe madammen.

Af en toe roem ik girlpower, straffe dames, madammen die iets te vertellen hebben, meisjes met pit. 'k Ben dan ook blij dat de eerste 2 cursussen die vast liggen voor het najaar, begin volgend schooljaar dus, door dames worden gegeven.
Christien Dutoit is bereid gevonden opnieuw te tonen hoe zij klei verwerkt. Ze plooit lapjes als ware het stof met mooie prints om een strak en evenwichtig opgebouwd model. We hebben ervoor gekozen de nadruk niet te leggen op de haar zo typische ranke menselijke figuren, maar wel in te gaan op de rol van het dier in haar beelden.

Steeds vaker betrekt zij zelf een paard of een stier in haar onderwerp. Het is een unieke kans om haar techniek aan te leren! Kies zelf een dier uit en zet het krachtig en boeiend neer met de hulp van Christien. Haar lessen zijn leerrijk in een aangename, ontspannen sfeer, lees in het verslag van de voorgaande reeks...
Niet vergeten op tijd in te schrijven, september is er voor je het goed en wel beseft... Alle info vind je hier.

De tweede workshop is een weekend lang genieten van de kennis van Alison Graham. Deze Engelse werkt met papierporselein dat ze zelf maakt. Graag toont ze wat ze creëert tijdens de inleidende avond. Daarna kan je zelf papierporselein maken waarna je met je materiaal aan de slag gaat om een muurdecoratie te maken. Alison Graham maakt ook "vessels", kopjes zoals ik het wel eens noemde in een ouder artikeltje, maar tijdens de workshop gaan we abstract werken, de illusie van diepte en visuele beweging in het porseleinen oppervlak zoeken...

Het resultaat is een keramisch schilderij, gekleurd met de haar zo eigen techniek van glazuren en met oxides werken. Sgrafitto en andere oppervlaktebewerkingen geven het geheel een autenthieke, verweerde indruk.

Alle practische info lees je in de beschrijving. De workshop is voorzien voor eind oktober.

De Koploper voorziet actie na de vakantie!

The day after. After the holidays.

Of liever: the weeks and months after...
Vanaf 10 augustus is De Koploper weer paraat.
Daarna is er weer volop actie gepland, allereerst via de workshops en cursussen. Ik zet ze nog eens op een rijtje, zodat je na kan denken of je ergens bij wil zijn.

Het keramisch vragenuurtje.

In de winkel blijkt regelmatig dat vele mensen zich vragen stellen over het verschil tussen de soorten klei, de baktemperaturen, het gebruik van (sinter)engobes en glazuren en het bakproces.
Daarom geeft De Koploper INFO-DAGEN.
Sessie 1: de verschillende kleisoorten, verschil in gebruik tussen witte en gekleurde kleisoorten, aardewerk, steengoed en porselein, wat chamotte is, veiligheid, giftigheid, gebruik met kids...
Sessie 2: alle mogelijke decoratietechnieken met en op ongebakken klei. Wat is engobe? Zelf maken of kopen? Kan ik klei kleuren? Wat kan er allemaal met klei?
Sessie 3: soorten glazuren, zelf maken of kant-en-klaar, verhouding tot de gebruikte kleisoort, kleurmengsels... De bedoeling is niet een heleboel recepten meegeven, maar duidelijk te maken wat je wel eventueel zelf kan en waar je dat moet vinden, hoe je dat moet testen...
Sessie 4: het bakproces wordt onder de loep genomen. Waarom zelf bakken? Wat zijn stookcurves? Aardewerk of steengoed? Biscuit? Tips en info over de aanschaf van een eigen oven. Voor- en nadelen van zelf bakken.

Vorig jaar is gebleken dat het zeer interessant is voor beginners en ook gevorderden. Je moet rekenen dat ik ongeveer een klein uurtje uitleg geef en de producten en voorbeelden bespreek en daarna worden er opmerkingen gemaakt en vragen gesteld. Je leert ook veel van de ervaringen van de andere deelnemers.

De sessies gaan door in september op dinsdagavond of woensdagnamiddag, naar keuze.

Hier lees je alle verdere practische info.


Juwelen in papierporselein en agaat.

Zeven zaterdagnamiddagen kan je juwelen in papierporselein en agaat komen maken. De techniek wordt je bijgebracht door Dirk Vanhaeren. Papierporselein laat toe mooie dingen te doen met porselein, het toevoegen van vlas- en papiervezels maakt de materie veel gemakkelijker in gebruik.
Agaat of nériage is het inkleuren van klei en deze dan in laagjes en motieven verwerken.
Beide technieken worden hier nu gebruikt voor juwelen, maar ze zijn net zo goed toepasbaar voor schalen, verlichting, decoratie...
Deze cursus werd al enkele keren ingericht door De Koploper. Dit jaar is wellicht de laatste kans om deel te nemen.
Klik hier en je leest alle practische info.


Boetseren met plakken met Christien Dutoit.

Christien Dutoit hoef ik aan de meeste mensen niet meer voor te stellen. Vorig jaar was ze hier om te leren boetseren op haar manier. Het was een groot succes. Dus komt ze weer terug. Deze keer gaan we een dier boetseren. Je mag dan een afbeelding meebrengen en ze zal je helpen deze te vertalen van twee naar drie dimensies en met een eigen cachet.

Klik hier en je leest alle info.

The day after... Als ik terug thuis zal zijn, lees ik de reacties na. Je kan inschrijven via mail, je krijgt een antwoord, the day after.

Nu eerst: Luieren en niks doen wat moet.

Goeie vakantie!

Eigen oven en zo...

Na het vorige artikel "Liefde is...", kon er zoiets als "Eigen oven is goud waard" staan. Maar zo melig wil ik niet doen. Af en toe drijft de passie voor de keramiekwereldje me wel eens in de hoek van totale overgave aan verliefdheid en dan "vloeien er zulke schrijfsels uit mijn pen". Wie het er moeilijk mee heeft, schudt maar best even meewarrig het hoofd, zoals je dat wel eens meer moet doen bij (klein)kunst... En wandelt verder.

Maar, nu, back to business. Letterlijk dan. Ik wil graag iedereen op de hoogte brengen van een aantal zaken.
Er zat hier een artikeltje in de pijplijn over Steenwerck dit weekend, maar iemand is me voor geweest. Allen daarheen, zou ik zo denken, met een beetje zon onder de arm.

Vanaf vrijdag kan je in De Koploper ook de draaischijf RK-55, het instapmodel van Shimpo, proberen. (En natuurlijk aanschaffen.) Uiteraard kan je de duurzaamheid niet vergelijken met een Roderveld die het dubbele kost. Maar voor wie het allemaal als hobby ziet en thuis wil beschikken over de mogelijkheid om af en toe wat te draaien en te oefenen, is het zeker een correcte prijs voor een waardig, licht verplaatsbaar toestel.

Ook op het gebied van ovens heb ik een leuke aanbieding. Rhode heeft een nieuwe toplader, de ecotop 60, met een inhoud van 60 liter (diameter 40 cm, H 45 cm) en gebruik op gewone netspanning (3.6 kW, 16A, 230V). Het model is nog beter geïsoleerd dan de vorige reeks. Bovendien is het een speciale prijs, inclusief stapelmateriaal (!), tot einde mei. Snel zijn is dus de boodschap! Er staat een exemplaar in de winkel en de oven wordt gratis thuis geleverd binnen een straal van 35 km.

Ik leg je graag alles uit over het plezier om zelf een oven te hebben en te leren hoe je ermee moet werken.
Trouwens, ik beloofde weer eens keramische vragenuurtjes te houden, zie een vorig berichtje. Het relaas van de vorige reeks, kan je hier nalezen.
De data liggen nu vast, begin september. Ik zet alles ook zo vlug mogelijk bij links, onder de hoofding cursussen en workshops voor de zomer en het najaar. In de sessie over de oven leg ik ook alles uit over kiln wash, maar daar kan je, als je hier klikt, alvast wat over lezen.

De cursussen en workshops... Tja, de maand mei is zo overvol beladen van activiteiten, dat ik het jullie bespaar nog eens een keuze te moeten maken, die sla ik over. Voor einde juni staat er nog de cursus "assemblage van gedraaide vormen" op het programma, ook gekend als "draaien in de zon", voor die eer moeten de weergoden alweer meedoen... Er zijn nog plaatsen beschikbaar, maar dat kan vlug gaan.

Zondag 28 juni kan je een demo "Naked raku" meemaken, waarover later meer. Zet het maar alvast in je agenda.

In oktober komt Christien Dutoit weer boetseren. Deze keer gaan we werken rond dierfiguren, met dezelfde techniek.

Rond diezelfde periode organiseer ik ook de cursus "juwelen in porselein en agaat" met Dirk Vanhaeren, wellicht voor de laatste keer. De data liggen weldra vast, de voorlopige staan bij de link vermeld. Er is veel interesse om deze cursus te volgen,wees dus snel als je hem nog mee wil maken!

Zo, dat waren alle nieuwtjes om en rond De Koploper. Ik hou jullie op de hoogte als er nog wat in of uit de bus valt.
Eventueel met een meer poëtische versnapering tussendoor als ik weer gebeten wordt door het verschrikkelijke keramiekvirus...

De deur van de oven...

Deze foto is genomen tijdens de laatste les. De cursisten van Christien Dutoit gaven hun werk van vijf weken over aan mijn oven.

Toen ging de deur dicht.


Vandaag ging de deur open, de deur van de oven. De tweede oven met de resultaten van de cursus.
Ik weet dat hier wel een aantal mensen op zit te wachten.

Wel, jullie kunnen tevreden zijn, de resultaten zijn zeer goed! Niks ontploft, niks gebarsten, geen weggezakte armen, geen kromgetrokken benen... Alles gewoon gelukt.
Iedereen mag op zijn 2 oren slapen.

In de diashow onderaan zijn de nieuwste foto's opgenomen. Als je erop klikt kan je rustig de hele reeks bekijken. Veel plezier.

We zien elkaar volgende week woensdag. Tot dan staan ze in De Koploper te bewonderen...

Modderen met Christien Dutoit?

Drie weken zijn we nu bezig met de lessen van Christien Dutoit. Iedere woensdagavond stromen de dames en de ene heer toe, vol enthousiasme om (bij) te leren. Christien heeft ons verteld over haar persoonlijke inspiratiebronnen bij haar skulpturale keramische beelden. Ze moedigt je aan om te kijken en je eigen stijl te ontwikkelen op basis van al die indrukken.
De vakkennis waarmee Christien haar figuren vormt, werkt aanstekelijk. Je ziet de rompjes, dijtjes, armpjes, handjes en voetjes zo uit de klei tot leven komen. Ze rolt klei tot dunne plakjes die ze op haar typische manier in plooitjes vouwt alsof het gewillig textiel was.
Een professionele blik, nog een kneepje hier en een duwtje daar...
Uiteindelijk was het aan de deelnemers om hun ding te doen.
Met veel zorg werden plakken klei gerold. Christien heeft ze gecontroleerd en ingepakt toen ze de juiste stevigheid hadden.
Op tegeltjes mochten ze dan zelf die nieuwe technieken uitproberen.
De volgende week werd er gemeten en gesneden om sokkels te maken.

Stilaan kregen ook de figuren vorm.
De groep is zo gedreven dat ze vergeten om even te pauzeren, iets te drinken en op adem te komen.
De figuren ondergaan keurende blikken...

O ja, en dat "modderen"? Wel, Christien noemt slib om je delen te verlijmen steevast gewoon "modder". Dat doet ze vast omdat het dan even lijkt alsof het kinderspel is... Denk ik.
Benieuwd naar de resultaten? Toch nog wat geduld.
Wordt zeker vervolgd.