11 November...

Er speelde een glimlach op mijn lippen toen ik antwoord kreeg van Fritz Rossmann op de vraag wanneer hij beschikbaar was voor een workshop: het weekend van 11 november. Was hij nu serieus? Was het een grapje of toeval? Ik suggereerde dat het een mooie datum was om als Duitser naar België te komen...Geen antwoord. Een gevoelige snaar? Ik kon het me niet inbeelden, maar je wist maar nooit...

Wat later zag ik Fritz Rossmann op een markt en haalde het even aan om zijn reactie te meten. Hij had de zinspeling niet door en 11 november wordt nu niet bepaald herinnerd in Duitsland...

De man heeft het gewoon heel druk op dit moment. Zijn kunde is ontdekt door een Japanse kunstenaar met faam en deze man is een workshop komen volgen en heeft Fritz nu uitgenodigd om naar Japan te komen. Verder is hij druk in de weer met exposities, nieuw werk... Het was in ieder geval niet gelogen dat het te nemen of te laten was, dat weekend, op die datum, zijn agenda staat namelijk overvol.
Donderdag zou hij arriveren. Plots kreeg ik telefoon. Zijn oven was nog te warm en die moest nog geleegd en terug beladen worden. Bovendien hing er een dichte mist rond Koblenz, de streek vanwaar de man vertrekken moest. Het werd dus vrijdagochtend. Vrijdag 11 november, de Duitser kwam.

Het is de tweede keer dat Fritz hier een workshop geeft in mijn zaak. Het viel mij nog meer op hoe onderlegd hij is in de materie. Hij kent zo ongeveer alle soorten porselein, alle eigenschappen en truukjes om het witte goud te smeden. Hij onderzoekt geglazuurde oppervlakken en legt uit waar het mis ging, hoe hoog hij denkt dat ze gebakken zijn, tips om het beter te doen... Ook de deelnemers genoten ervan, draaiers en "opbouwers", er waren er van soorten, deze keer.
Aangezien Fritz les geeft aan de Kunstacademie in Höhr-Grenzhausen, loopt hij ook rond met een uitgebreide bibliotheek rond de materie. Maar tijd om eens goed te snuisteren in al die lectuur namen de deelnemers niet, ze wilden zo graag alles proberen.
Eh, gelukkig niet helemaal alles...

Iedereen ging tevreden naar huis. Zo hoort het ook.
Hier is huis is deze man veruit de aangenaamste gastdocent die hier al heeft verbleven. Alles is goed, hij schikt zich, is vrolijk, bedankt voor alles wat je voor hem voorziet... Zelfs de "geleide" tour in Kortrijk, by night en rustig een typisch Belgisch biertje drinken, het bevalt hem. Ik hoop hem nog wel eens te mogen ontvangen.

Paros: Parian Porcelaine

En al bleef de interesse voor vakantiekeramiek heel oppervlakkig voor mij deze keer, het virus is nog lang niet dood, zo is gebleken. In deze periode is het mij gelukt om Parain/Paros porselein op de kop te tikken, "autoglazurend", d.w.z. dat het zichzelf een mooi huidje aanmeet in de warme gloed van de oven.
Tja, en dan nu in verstaanbare taal, wat minder poëtisch. Monika Patuszynska leerde me deze porseleinsoort kennen. Ze is er zelf graag mee bezig, omdat ze zulke mooie resultaten heeft. Monika verwerkt het porselein tot gietmassa, maar je kan er ook zo mee aan de slag. Parian is een soort porselein dat ontwikkeld is in het midden van de negentiende eeuw in Stoke-on-Trent. De naam is afkomstig van het Griekse eiland Paros in de Egeïsche zee, het tweede grootste eiland van de Cycladen.

Naast zijn toeristische kwaliteiten is het eiland vooral bekend omwille van zijn prachtige marmer, waarin zeer beroemde beelden uitgehouwen werden in de Griekse oudheid, beelden zoals de Venus van Milo.

 

Het porselein werd ontwikkeld om het te gebruiken als gietklei om er beeldjes in deze marmersoort zo goed mogelijk na te maken.

Parian porselein wordt nu geproduceerd door Valentine's een gerenomeerde Engelse firma.

Porselein is zowat mijn stokpaardje, zoals je in voorgaande berichtjes wel kon merken. Het laat me niet los...
Ook de Glacier heb ik nu in huis genomen om uit te proberen en de Valentine's Imperial...

Al de soorten zullen ook aan bod komen in het vakkundig overzicht dat Fritz Rossmann zal geven in november. De workshop is bedoeld voor iedereen die interesse in de materie heeft, keramisten en pottenbakkers. Fritz maakt ook zelf zijn papierporselein en zal dit demonstreren en verwerken. Er is tijdens dat weekend ook werk van hem dat te koop wordt gesteld.

Fritz Rossmann

Fritz en het porselein. We hebben het mogen smaken tijdens de afgelopen dagen, Fritz weet heel veel over de materie. Eerst heeft hij wat over de vindplaatsen, de soorten, beroemde namen in de porseleinwereld en over de geschiedenis verteld.

Fritz had voorbeelden bij van zijn werk en dat van collega's.

Hij bracht ook interessante litteratuur aan. Tijdens de lunch ging de informatiestroom gewoon door.
Hij besprak de verschillende soorten porselein en hun eigenschappen, hoe zijn ervaringen zijn met Limoges (FR), Valentines (UK) en Southern Ice (AU). Vooral de laatste soort draagt zijn voorkeur weg. Hij vindt dat deze soort heel wit is, zeer mooi translucent wordt, vaak een mooie craquelé aan het glazuur bezorgt en vooral ook erg goed te draaien valt.

Zoals in vorig berichtje te lezen viel, heeft hij zijn eigen kneedmethoden en ook het moment van verwerken kwam ter sprake. Fritz houdt van een grapje bij wijle, maar geeft ondertussen veel interessante info door.

Naast het draaien met porselein, besteedde hij ook aandacht aan het decoreren. Hij toonde hoe je met gekleurd porselein kan werken en porseleinengobe moet aanmaken.

Belangrijk is ook wanneer precies je welke techniek kan toepassen.

Allerlei tips werden gretig door het publiek verwerkt.

Uiteraard werd er ook gepresteerd door de deelnemers. Fritz had bewondering voor het algemeen niveau van de groep, de verscheidenheid van hun werk en de hun inzet.

In de laatste ronde, op zondagnamiddag mochten er verzoeknummertjes komen. Hij dolde wat met speciale vormen en draaitechnieken, haalde regelmatig zijn Borat-lookalike-nummertjes boven en genoot van de aandacht bij het nemen van foto's en maken van filmpjes.

De sfeer zat er goed in!

Hoe Fritz mij leerde kneden...

Voor wie er nog aan zou twijfelen: Fritz is in the house!

Fritz Rossmann is een heel bekwaam vakman als het over porselein gaat, zoveel is zeker en daarover later meer. Maar hij is ook een charmante man die goed het publiek kan bespelen, een echte entertainer, rustig en zelfzeker.

Een voorbeeldje. Ik ben eigenlijk echt een leek in het draaien met porselein. Enfin, ik was een leek, ondertussen heb ik mijn doop gehad. Maar na 2 gelukte kelkjes, liep het toch even mis, omdat ik ook zo'n ingewikkeld nummertje op wou voeren, zoals de meester me had getoond. Dus vroeg ik of ik de porseleinklei nu gewoon terug mocht kneden en hergebruiken. Fritz zei dat het niet zo maar kon en kwam bij me staan. Hij nam de klei over, verdeelde hem in 3 balletjes en legde ze naast elkaar op mijn draaischijf. "Kijk", zei hij, "Je moet ze eerst even laten liggen en dan..." en toen begon hij te jongeleren met die drie porseleinkleiballetjes.

Hij heeft er applaus voor gekregen.

Ik moet toegeven dat na nog een flinke kneedbeurt, want die bleek toch ook nog nodig, het draaien beter lukte! Ik ga nu nog dat jongeleren onder de knie moeten krijgen...

En dan nu weer ter zake.

Hopelijk hebben jullie nu niet massaal afgehaakt omdat het waarschijnlijk niet helemaal duidelijk was wat Herman de Coninck hier kwam doen. Inderdaad, dat ging meer over het schrijven van een blog dan over de essentie van de zaak: klei en keramiek. En toch, die vinger waaruit niks kan vallen, vingers aan handen, handen die wel kunnen creëren, ook zaken laten vallen... Het zich uiten. Het belichamen van passies...

Een snelle verstaander heeft het nu wel begrepen, niet discussiëren, het waait vanzelf over, we worden wel terug zakelijker met het keren van de tij.

Juist, even de agenda bekijken. Januari vliegt hier voorbij!

Na de 2 reeksen pottenbakkers voor beginners en een beetje gevorderden, staat Fritz Rossman op de lijst. En voor al wie nog even afwachtte, de feesten nog eerst wilde verteren, het wordt nu wel tijd om te beslissen! Er zijn nog een tweetal plaatsen beschikbaar om kennis te maken met het porselein met de hulp van een zeer bekwame pottenbakker en keramist.

In december vorig jaar alweer, heb ik de workshop aangekondigd en bij cursussen vind je een link met alle praktische gegevens, data, prijs e.d.

De foto's die hier nu tussen de lijnen staan, kreeg ik van Fritz, het zijn voorbeelden van wat deelnemers van analoge workshops maakten bij hem.

Om jullie even te doen watertanden...

Snel contact opnemen is de boodschap, als je er nog bij wil zijn.

Porzellan das weiße Gold.

Porselein, het witte goud. Zo noemt hij het ook en hij is de enige niet.

We zijn ruim een jaar later, een jaar na Victor Greenaway.

Ik heb in het verleden wel porselein gegoten in gipsen mallen en met vlasporselein gewerkt. Bij het gietwerk heb ik trukjes moeten zoeken om dun te kunnen gieten. En ik heb er gevonden...

Maar het vlasporselein, dat bleek pas een ontdekking! Dit materiaal laat toe om als volslagen leek de meest gekke dingen te doen met het witte goud: "Porcelain for dummies!!!" Begrijp me niet verkeerd: porselein voor beginners, zeker niet voor dommerikken! Het resultaat na bakken is écht porselein en de vezeltjes hinderen enkel een klein beetje bij het versnijden van plakjes. Verder is het een prachtig materiaal om mee te werken, je kan dik of juist flinterdun werken, nog terug bij bouwen als het droogproces al begonnen is. Het papier en het vlas bakken weg en het resultaat is zeer licht. Zalig om zich alchimist te voelen als die ovendeur open gaat...
http://dekoploperklei.blogspot.com/2008/09/papier-vlasklei.html

En het echte ding, the real stuff? Dat wordt gestockeerd in de kleikelder en vol respect voor de materie én voor de toekomstige eigenaar aan deze laatste overhandigd. Nog altijd niks meer en niks minder.

Dat moet veranderen. Dat zal veranderen!

Einde maart 2009 krijg ik een nieuwe porseleintovenaar op bezoek in De Koploper.

Enkele maanden geleden stond ik in Duitsland in een winkel waar porseleinen bekers en schalen, zoals hierboven op de foto, me deden watertanden. De maker van dat prachtige werk stond me te woord en ging uitgebreid in op al mijn vragen, zelfs nog voor ik ze gesteld had. Eigenlijk heb ik niet veel gezegd, tijdens die eerste kennismaking, ik luisterde alleen en dacht na. Deze man wilde ik in De Koploper!




En dit is die man, Fritz Rossmann.

Fritz spreekt gelukkig ook zeer goed Engels, want ik begrijp maar Duits zolang het op Vlaams lijkt... Fritz vertelde over de verschillende soorten porselein en hield zijn mooie kelken tegen het licht om de verschillende craquelures te verduidelijken.

Hij nam me mee naar zijn atelier en haalde werkjes uit de pas geopende oven, fragiele porseleinen potjes en schaaltjes die gemaakt werden door absolute beginners in porselein, mensen zoals ik, tijdens een workshop bij hem. Enthousiast vertelde hij wel een uur lang over de materie.

Ondertussen had ik al mijn moed verzameld en stelde ik de vraag waar ik op broedde...

En ja, hij wilde naar Harelbeke komen!

Het vroeg wel wat heen en weer mailen om de geschikte datum te vinden en uiteindelijk is dat gelukt. Fritz Rossmann komt naar De Koploper en geeft een workshop van vrijdagnamiddag 27 maart, tot zondagnamiddag 29 maart 2009.

Hij richt zich tot iedereen die wat ervaring met klei heeft, maar je hoeft echt nog nooit porselein in je handen te hebben gehad om mee te kunnen doen, zo heeft hij mij verzekerd! Zowel pottenbakkers mogen komen leren draaien met porselein als keramisten die willen vormen en opbouwen met porselein zijn welkom. Het belooft heel leerzaam en veelzijdig aan informatie te worden.

Fritz zal ook vertellen over de verschillende soorten porselein die hij verwerkt, de verschillende eigenschappen.

Tijdens de workshop kan je uitzonderlijk halve pakken porselein kopen, zodat je verschillende soorten uit kan proberen. Alle resten worden verwerkt tot papierporselein volgens zijn eigen recept.

Links bij cursussen vind je alle uitleg over deze workshop. De plaatsen zijn uiteraard beperkt, dus...