De vogeltjes van Christien Dutoit.

Vorig weekend hebben we ook eindelijk de oven kunnen verhuizen.

Wat een luxe! Alles van op het rek een meter verder de oven in! Zo gemakkelijk is het nog nooit geweest...

We halen nu onze achterstand in: de vogels van Christien Dutoit worden eindelijk gebakken... Maar, zoals beloofd, de deelnemers hebben ze nog voor het einde van het jaar.

Deze zijn er al uit:

Er zit nog een reeks in en volgende week moet ik nog 2 ladingen bakken...

Geheugensteuntje.

Lijstjes, agenda's, ezelbruggetjes, gekleurde markers, post-its, alarmfuncties op de gsm om het wat hedendaagser aan boord te leggen, allemaal wegwijzers voor mensen die aan beginnende dementie lijden... Ik ken wel enkele middeltjes en ik gebruik ze ook. Soms haalt iemand iets aan waar ik over schreef in mijn blog en dan kan ik meestal de naam van de artiest niet eens meer herinneren. Ik vind dat erg en ik oefen mijn geheugen ook, het schijnt dat het analoog werkt als het trainen van spieren.

Gelukkig weet ik 's ochtends nog steeds wie er naast me ligt...

Namen, ik ben er nooit goed in geweest, maar dat blijkt beter te gaan met de winkel. Ik ken vele klanten bij naam en dat is dus al een grote vooruitgang.

Vergeten... Herkenbaar, hoor ik zo om me heen. Veel troosten doet het niet, maar ik sta niet alleen, da's toch al veel.

We gaan op zoek naar oplossingen. Net nog heb ik er eentje bedacht. Op mijn site http://www.dekoploper.be/ vind je bij de links vanaf nu een overzicht van de besproken keramisten, pottenbakkers en eventueel andere kunstenaars. Je kan ook even de aanzet ertoe of gewoon wat onzin erover lezen die dan weer in mijn blogartikeltje stond... Ik vind het zelf een mooie koppeling tussen beide mediums, de statische "serieuzere" site en de meer vluchtige bloggazet.

Ik schrik er zelf van hoe veel kunstenaars de revue al passeerden. Misschien een leuk initiatief om enkele lange winteravonden op te vrolijken?

(Let wel: de lijst is nog niet volledig...)

Geheugensteuntjes...

Ik pleit er al jaren voor dat iedereen een boekje zou bij houden en opschrijven welke klei hij voor welk project heeft gebruikt, hoe hoog gebakken, welke engobe, welk glazuur?... Ik weet jammer genoeg niet altijd meer terug te vinden welke klei vorige keer werd aangekocht. "Dezelfde als vorige keer" is soms een iets té vage omschrijving. Maar hoe doe je dat: kiezen voor een bepaald soort klei? Ik heb hier wel meer dan 70 soorten...

Jaarlijks hou ik daarover "voorlichtingslessen".

Het keramisch vragenuurtje.

In de winkel blijkt regelmatig dat vele mensen zich vragen stellen over het verschil tussen de soorten klei, de baktemperaturen, het gebruik van (sinter)engobes en glazuren en het bakproces.
Daarom geeft De Koploper INFO-DAGEN.

Sessie 1: de verschillende kleisoorten, verschil in gebruik tussen witte en gekleurde kleisoorten, aardewerk, steengoed en porselein, wat chamotte is, veiligheid, giftigheid, gebruik met kids...

Sessie 2: alle mogelijke decoratietechnieken met en op ongebakken klei. Wat is engobe? Zelf maken of kopen? Kan ik klei kleuren? Wat kan er allemaal met klei?

Sessie 3: soorten glazuren, zelf maken of kant-en-klaar, verhouding tot de gebruikte kleisoort, kleurmengsels... De bedoeling is niet een heleboel recepten meegeven, maar duidelijk te maken wat je wel eventueel zelf kan en waar je dat moet vinden, hoe je dat moet testen...

Sessie 4: het bakproces wordt onder de loep genomen. Waarom zelf bakken? Wat zijn stookcurves? Aardewerk of steengoed? Biscuit? Tips en info over de aanschaf van een eigen oven. Voor- en nadelen van zelf bakken.

Vorige jaren is gebleken dat het zeer interessant is voor beginners en ook gevorderden. Je moet rekenen dat ik ongeveer een klein uurtje uitleg geef en de producten en voorbeelden bespreek en daarna worden er opmerkingen gemaakt en vragen gesteld. Je leert ook veel van de ervaringen van de andere deelnemers.

Deze info-sessies zijn helemaal niet duur en vinden plaats op woensdagmiddag en woensdagavond. Data en info lees je door hier te klikken.

Gewoon inschrijven, op je kalender aanduiden en ergens een geheugensteuntje kleven...

Personeel.

Ik betaal de tol voor mijn organisatiedrang... Monika in de workshop Interactief Mallenmaken, Monika @ Syntra en Monika @ DKoploper, ondertussen nog wat BTW invullen en facturen schrijven, anderen om facturen vragen, bestellingen draaiende houden, houtovenstook voorbereiden bij Marnic...


Monika doet ook mee.

En, weet je, ik volg ook nog "Porselein draaien" op Syntra West in Brugge en daar moet ik dan nog een theepot voor maken, dus doe ik dat, tussendoor, naast wat glazuurtestjes en wat administratief werk. Tja, ik wil dat goed doen. Een strebertje? Ze neuriën het liedje "Ik wil de grootste hebben..." Vind ik dat leuk??? Ik weet het niet écht zeker.......?!!!!!!!!!!

Vragend, bijna smekend kijk ik mijn leraar aan, mijn inzet en mijn overtuiging, mijn blogartikeltjes naast mijn werkje én presentatie op Syntra, mijn toewijding aan Monika, het moet gewoon genoeg zijn, ziet hij dan niet dat ik smelt voor het werk van die madam? Monika is zo zelfzeker in wat ze doet, ze doet het ook allemaal heel goed: ze verenigt design en ambacht op een poëtische manier.

Ze doet wat ik zou moeten doen, maar ik heb het zo druk met De Koploper. Dat ventje vraagt ook aandacht, zonder mij wil hij niet verder. Zonder mij zakt hij neer op zijn luie kont. Hoe vertaal je dat allemaal in je werk?
...

Mijn "personeel" laadt mijn camionette. Ik laad cijfertjes in de laptop. Tussendoor zijn er de kids van de Grabbelpas. Ik voel me plots vrij, voel me 5 of 6 jaar, boetseren wat je ziet, wat je denkt... Heerlijk! Het zijn 2 ontspannende ochtenden, ook voor mij. Mooi weer, ik trek mijn rokje aan en mijmer over de lente, voel me vrij, warm mijn benen in de lentezon.

Ondertussen heb ik alles geprobeerd wat Monika doet. Met gemengde gevoelens, ik wil niet doen wat zij doet, maar hoe pas ik dat in mijn eigen werk in? Ik heb wat tijd nodig.

En tellen, ik moet heel veel tellen. 't Is nochthans niet moeilijk als je je één voelt met een ander: 1+1=2 of is het heel gewoon 1? Aards of hemels, wat zijn de maatstaven? Ik droom, word wakker, ken de grens niet meer.

Mijn moeder verwelkomt me op Pasen met: "Waar zijn die ogen die de zon uitdagen naartoe?" Ze serveert me vitamine C i.p.v. paaseieren, ik begrijp haar hint. Tja, mam, de passie, hé?! Ze glimlacht en even zie ik die glinstering in haar ogen, tja, kan 78 jaar haar vuur doven?

1, 2, 3, 21% BTW, hoeveel krimp? 15% ?
Morgen oven legen, kan niet wachten, wat zullen die testen vertellen? Nog 8 uur wachten.

The day after. After the holidays.

Of liever: the weeks and months after...
Vanaf 10 augustus is De Koploper weer paraat.
Daarna is er weer volop actie gepland, allereerst via de workshops en cursussen. Ik zet ze nog eens op een rijtje, zodat je na kan denken of je ergens bij wil zijn.

Het keramisch vragenuurtje.

In de winkel blijkt regelmatig dat vele mensen zich vragen stellen over het verschil tussen de soorten klei, de baktemperaturen, het gebruik van (sinter)engobes en glazuren en het bakproces.
Daarom geeft De Koploper INFO-DAGEN.
Sessie 1: de verschillende kleisoorten, verschil in gebruik tussen witte en gekleurde kleisoorten, aardewerk, steengoed en porselein, wat chamotte is, veiligheid, giftigheid, gebruik met kids...
Sessie 2: alle mogelijke decoratietechnieken met en op ongebakken klei. Wat is engobe? Zelf maken of kopen? Kan ik klei kleuren? Wat kan er allemaal met klei?
Sessie 3: soorten glazuren, zelf maken of kant-en-klaar, verhouding tot de gebruikte kleisoort, kleurmengsels... De bedoeling is niet een heleboel recepten meegeven, maar duidelijk te maken wat je wel eventueel zelf kan en waar je dat moet vinden, hoe je dat moet testen...
Sessie 4: het bakproces wordt onder de loep genomen. Waarom zelf bakken? Wat zijn stookcurves? Aardewerk of steengoed? Biscuit? Tips en info over de aanschaf van een eigen oven. Voor- en nadelen van zelf bakken.

Vorig jaar is gebleken dat het zeer interessant is voor beginners en ook gevorderden. Je moet rekenen dat ik ongeveer een klein uurtje uitleg geef en de producten en voorbeelden bespreek en daarna worden er opmerkingen gemaakt en vragen gesteld. Je leert ook veel van de ervaringen van de andere deelnemers.

De sessies gaan door in september op dinsdagavond of woensdagnamiddag, naar keuze.

Hier lees je alle verdere practische info.


Juwelen in papierporselein en agaat.

Zeven zaterdagnamiddagen kan je juwelen in papierporselein en agaat komen maken. De techniek wordt je bijgebracht door Dirk Vanhaeren. Papierporselein laat toe mooie dingen te doen met porselein, het toevoegen van vlas- en papiervezels maakt de materie veel gemakkelijker in gebruik.
Agaat of nériage is het inkleuren van klei en deze dan in laagjes en motieven verwerken.
Beide technieken worden hier nu gebruikt voor juwelen, maar ze zijn net zo goed toepasbaar voor schalen, verlichting, decoratie...
Deze cursus werd al enkele keren ingericht door De Koploper. Dit jaar is wellicht de laatste kans om deel te nemen.
Klik hier en je leest alle practische info.


Boetseren met plakken met Christien Dutoit.

Christien Dutoit hoef ik aan de meeste mensen niet meer voor te stellen. Vorig jaar was ze hier om te leren boetseren op haar manier. Het was een groot succes. Dus komt ze weer terug. Deze keer gaan we een dier boetseren. Je mag dan een afbeelding meebrengen en ze zal je helpen deze te vertalen van twee naar drie dimensies en met een eigen cachet.

Klik hier en je leest alle info.

The day after... Als ik terug thuis zal zijn, lees ik de reacties na. Je kan inschrijven via mail, je krijgt een antwoord, the day after.

Nu eerst: Luieren en niks doen wat moet.

Goeie vakantie!

Kleine, vurige inspanning voor de rust.

Elke zomervakantie hebben wij, ouders, het rijk een aantal dagen voor ons, tijdens het Chiro zomerkamp van onze 2 jongens. Gisteren begonnen we eraan, de kinderloze 10-daagse.

De avond tevoren had ik een mail gekregen van mijn leverancier van de raku-ovens, Het Kleihuis, dat de lang verwachte nieuwe branders ter beschikking waren. Ondertussen zou ook mijn laatste werkweek voor de vakantie beginnen en ik had al enkele bestellingen voor dat nieuwe type. Ik besloot meteen dat ik ervoor zou zorgen dat die mensen nog deze week bediend werden. Toen ik er gisteren, bij het ontbijt over repte dat ik donderdag nog naar Nederland zou moeten voor deze zending, stelde Philippe voor er in de namiddag om te rijden.

"Even Apeldoorn bellen", was mijn reactie en in enkele telefoontjes heen en weer was de afspraak gemaakt.

Ze zijn er dus, lieve mensen, de beloofde nieuwe zwaardere branders.

Wie wel eens een demo (naked) raku bijwoonde kent de originele versie: 15 kW, scherp van prijs, maar enkel net voldoende om de oven tot ongeveer 1000°C te brengen. De nieuwe brander geeft je minimaal 25 kW. Je kan hiermee met gemak 1100°C stoken, eventueel zelfs een keertje nog hoger. Er wordt meer mogelijk, zoals bijvoorbeeld kopermat.

Let wel, de raku-oven type 260 in haar originele uitvoering is bestand tegen 1300°C, zonder probleem, maar het is niet de bedoeling regelmatig tot die temperaturen te gaan stoken! Je kan eens een experimentje doen, een speciaal (reducerend) receptje uittesten, maar als het de bedoeling is regelmatig zulke extreme temperaturen te gaan bereiken, dan is bijvoorbeeld een stenen oven aangewezen, met een iets grotere inhoud.

De nieuwe branders bieden nog meer mogelijkheden voor zelfbouwers. Je kan op een eenvoudige manier de sproeikop veranderen zodat je brander respectievelijk een capaciteit van 35 tot 45 kW aankan. Bovendien heeft deze brander geen porseleinen branderkop, wat hem minder fragiel maakt. Minder fragiel, maar ook minder discreet, d.w.z. dat het wel meer lawaai maakt als je gaat stoken.

De zwaardere brander heeft ook een iets zwaardere prijs, wel dezelfde voor of 25, of 35, of 45 kW.

De voor- en nadelen ken je nu om je keuze te maken, even je prioriteiten overlopen.

De Koploper is nog precies 1 werkweek open, zaterdag 18 juli om 12u30 gaat de deur dicht en we doen ze hopelijk goed uitgerust weer open maandagmiddag 10 augustus om 14u.

In dialoog met het water.

Naar analogie met "in dialoog met de aarde", wil ik nog eens proberen te scoren met een gegeven dat essentieel is in het keramisch verhaal. Water, in ons land niet echt een schaars element, getuige vaak het weerbericht. Gisteren was het weer zover, net toen ik thuis kwam na een lever- en boodschappenronde. In de gietende regen heb ik mogen uitladen, er zat diepvriesvis bij...IJskoude, dode vissen door de regen... Mooi beeld.

Als ik terug op het droge was en de sluispoort van de thuishaven dicht geduwd had, jawel, nét dan, scheen de zon doorheen de regen om even later het pleit te winnen. Mooi moment anders, zonneschijn door de regen. Duiveltjeskermis, zo noemden wij het waar ik opgroeide. Misschien genoot ik wel wat vaak van dat toch wel vrij unieke weertype en hield ik er hier of daar misschien een duivels trekje aan over. Plagen met pretlichtjes in de ogen. Nochtans, ik doe het niet met opzet, althans niet elke keer, gewoon de aard van 't beestje, te veel van die duiveltjeskermis.

Toch mooi, die combinatie van water en licht, hoopvol speelse druppels geven de stralen een nieuwe dimensie, iets meer kleur aan het licht.

Zand en zee, slib aan de oever, zandkastelen, moddergevecht, je voeten die wegzakken in het slib van de rivier, pottenbakken, je vingers in het slib, het contact kan haast niet intenser zijn.
Droge aarde, zo kan je van kleipoeder vertrekken. Weinigen doen het, aanlengen met water, kneden en mixen, eventueel terug wat laten drogen, weer kneden. Nogal omslachtig en meestal enkel door grootverbruikers toegepast. Of door hen die een eigen melange willen maken. Zo kan je netjes de ingrediënten afwegen om later opnieuw precies hetzelfde recept aan te maken.
Als je restjes klei plat rolt met een klei- of deegroller, kan je deze gebruiken om slib of engobe te maken. Eventueel wel de chamottekorrels eruit zeven om een crèmerige massa te maken. Leuk is hoe de aarde kreunt als je er terug water op giet. Even je oor naast het potje houden en genieten van dit blije weerzien.

En dan zit dat water erin, je doet je ding ermee en dan moet het er weer uit. Langzaam verkleurt je werkstuk, eerst bovenaan, daarna verbleekt ook de onderzijde. Best leg je de eerste dagen luchtig een vel plastiek over je werk zodat het allemaal heel geleidelijk gaat.

De laatste tijd maak ik veel gebruik van het droogprogramma van mijn oven, om zeker te zijn dat alle water verdampt is. Als je gaat stoken moet je er ook rekening mee houden dat er vele oxides in je klei en glazuur zitten. Deze verbindingen moeten de waterstofatomen lossen en gaan zich herschikken, daarom moet je langzaam aan gaan bij het opwarmen. Anders krijg je scheuren of afschilfering.

Water bewijst het onverbiddelijke karakter van keramiek, eens hoog genoeg gestookt, moet het er niks meer van weten. Poreusiteit wordt versinterd, opzuigen wordt bewaren, in kannen en kruiken.

Ooit heb ik zin gekregen een fontein te maken in keramiek en de idee laat me niet los. Ook mijn wederhelft zoekt nog vaak eens naar een mooi mechanisme om een rad te doen draaien of iets op en neer te doen bewegen. Gladde druppels, hun weg zoekend op de ruwe keramische huid of perfect hun rondingen tonend op het glazuur.

...

En terwijl ik geconcentreerd zit te typen, klettert de regen neer. Verdorie, mijn gipsen staan buiten! ik red wat er te redden valt, dat wordt weer een dagje langer drogen. Mijn volgende klant kijkt me lachend aan: "eh, ambities voor de 'wet T-shirt contest?'" Terwijl het water me langs mijn voorhoofd naar beneden parelt, voel ik het schaamrood de andere richting uit gaan.

Ja, zeg, niet seksistisch denken, hé?!

Water, inspirerend?
Heb me al eens afgevraagd of het zout van tranen invloed zou hebben op glazuur? En zou er verschil zijn in tranen van verdriet en tranen van geluk of opluchting? Een fikse stortbui of toch duiveltjeskermis?

Eigen oven en zo...

Na het vorige artikel "Liefde is...", kon er zoiets als "Eigen oven is goud waard" staan. Maar zo melig wil ik niet doen. Af en toe drijft de passie voor de keramiekwereldje me wel eens in de hoek van totale overgave aan verliefdheid en dan "vloeien er zulke schrijfsels uit mijn pen". Wie het er moeilijk mee heeft, schudt maar best even meewarrig het hoofd, zoals je dat wel eens meer moet doen bij (klein)kunst... En wandelt verder.

Maar, nu, back to business. Letterlijk dan. Ik wil graag iedereen op de hoogte brengen van een aantal zaken.
Er zat hier een artikeltje in de pijplijn over Steenwerck dit weekend, maar iemand is me voor geweest. Allen daarheen, zou ik zo denken, met een beetje zon onder de arm.

Vanaf vrijdag kan je in De Koploper ook de draaischijf RK-55, het instapmodel van Shimpo, proberen. (En natuurlijk aanschaffen.) Uiteraard kan je de duurzaamheid niet vergelijken met een Roderveld die het dubbele kost. Maar voor wie het allemaal als hobby ziet en thuis wil beschikken over de mogelijkheid om af en toe wat te draaien en te oefenen, is het zeker een correcte prijs voor een waardig, licht verplaatsbaar toestel.

Ook op het gebied van ovens heb ik een leuke aanbieding. Rhode heeft een nieuwe toplader, de ecotop 60, met een inhoud van 60 liter (diameter 40 cm, H 45 cm) en gebruik op gewone netspanning (3.6 kW, 16A, 230V). Het model is nog beter geïsoleerd dan de vorige reeks. Bovendien is het een speciale prijs, inclusief stapelmateriaal (!), tot einde mei. Snel zijn is dus de boodschap! Er staat een exemplaar in de winkel en de oven wordt gratis thuis geleverd binnen een straal van 35 km.

Ik leg je graag alles uit over het plezier om zelf een oven te hebben en te leren hoe je ermee moet werken.
Trouwens, ik beloofde weer eens keramische vragenuurtjes te houden, zie een vorig berichtje. Het relaas van de vorige reeks, kan je hier nalezen.
De data liggen nu vast, begin september. Ik zet alles ook zo vlug mogelijk bij links, onder de hoofding cursussen en workshops voor de zomer en het najaar. In de sessie over de oven leg ik ook alles uit over kiln wash, maar daar kan je, als je hier klikt, alvast wat over lezen.

De cursussen en workshops... Tja, de maand mei is zo overvol beladen van activiteiten, dat ik het jullie bespaar nog eens een keuze te moeten maken, die sla ik over. Voor einde juni staat er nog de cursus "assemblage van gedraaide vormen" op het programma, ook gekend als "draaien in de zon", voor die eer moeten de weergoden alweer meedoen... Er zijn nog plaatsen beschikbaar, maar dat kan vlug gaan.

Zondag 28 juni kan je een demo "Naked raku" meemaken, waarover later meer. Zet het maar alvast in je agenda.

In oktober komt Christien Dutoit weer boetseren. Deze keer gaan we werken rond dierfiguren, met dezelfde techniek.

Rond diezelfde periode organiseer ik ook de cursus "juwelen in porselein en agaat" met Dirk Vanhaeren, wellicht voor de laatste keer. De data liggen weldra vast, de voorlopige staan bij de link vermeld. Er is veel interesse om deze cursus te volgen,wees dus snel als je hem nog mee wil maken!

Zo, dat waren alle nieuwtjes om en rond De Koploper. Ik hou jullie op de hoogte als er nog wat in of uit de bus valt.
Eventueel met een meer poëtische versnapering tussendoor als ik weer gebeten wordt door het verschrikkelijke keramiekvirus...