KERAMISTO: Organisatie en planning.

Ik zou hier met schaamrood op de wangen moeten zitten, zooo lang geleden.... Ongehoord! Maar wie deze dagen in de winkel komt, weet hoe druk het bij wijle is. Druk op alle fronten, in de zaak en privé. Excusen zijn gemaakt om zich ervan te bedienen en dat doe ik bij deze. Het spijt me ook dat ik 's nachts moet rusten en overdag keuzes moet maken, zoniet kreeg ik met gemak al mijn uren gevuld...
Terzake. In het verleden heb ik wel vaker de lofzang afgestoken over de keramiekmarkt Keramisto in Milsbeek, tegen Nijmegen in Nederland. Het is een van de betere verzameling keramisten en pottenbakkers uit onze directe buurlanden en zelfs veel verder. Er is ook altijd van alles te doen aan nevenactiviteiten.
Maar het is ver, ruim 250 km, lang rijden...
Daarom heb ik besloten dit jaar een groepsreis te organiseren, per autocar.

Het programma: zondag 18 september vertrekken in Harelbeke om 5u45 (!), slapen kan eventueel verder worden gezet in de bus. Aankomst in aan de ingang van Keramisto als de deuren open gaan: 10 uur stipt. Daarna kan je ten volle genieten van het gebeuren tot het sluiten van de markt om 18u. De aankomst in Harelbeke is voorzien tussen 21u30 en 22 u, afhankelijk van het verkeer. Er worden geen tussenstops voorzien, maar het is wel een luxecar met toilet.
De prijs voor dit alles is € 37.50 ingang inbegrepen.
Snel reageren is de boodschap, er zijn 30 plaatsen beschikbaar, bij grote interesse eventueel 50, maar dit moet besloten zijn tegen nu maandag 12 september! Trommel al je vrienden bij elkaar en reserveer jullie plaatsen. Betalen vooraf in De Koploper, graag ten laatste op maandag.

Stuiptrekkingen van de zomer...

Vreemde zomer weer, dit jaar. Het begon allemaal zo goed, in juli leek het weer niet stuk te krijgen. In de media doken opnieuw artikeltjes op dat het allemaal zo prachtig zou blijven, een hele zomer lang. Hup, meteen alle appartementen en hotels aan de kust volgeboekt tot einde september, met dank aan die "waarzeggers". De glazen bol bleek echter misleidend, het heeft niet mogen zijn. Als je natuurlijk alle verschrikkelijke beelden van overstromingen en ander klimatologisch geweld ziet, mag je jezelf gelukkig prijzen met wat kwakkelweer in België, Nederland, Duitsland of zelfs Frankrijk. Haïti, Bolivia, Polen, Madeira, Pakstan... noodweer kende er geen grenzen...
De laatste weken kregen we hier ook enkele flinke douches, maar dan was er toch weer opeens een stralende zon van de partij! Meteen na de vakantie had ik ook last van depressies, mentaal dan. Enfin, de term is wel wat te sterk, maar het sluit mooi aan bij de meteorologische terminologie. Er kwam weer zo'n massa werk op me af, volgeboekte weken, ditto weekends... Maar het klaarde allemaal op deze week. De eerste bestellingen voor het nieuwe schooljaar liggen in de rekken en er is nog van alles onderweg. Ik heb al vele van mijn trouwe klanten terug over de vloer gehad en wat keramische en andere vakantieverhalen gedeeld.

Na één van die gesprekjes zat ik terug een tijdlang in gedachten bij het begin van onze vakantie-uitstap: Saint-Amand-en Puisaye. Het straalt niet meteen dezelfde charme uit als het nabij gelegen La Borne, waarover ik al eens vertelde, maar je kan er toch ook een mooie wandeling maken en enkele ateliers bezoeken die mij de moeite waard lijken.
Wij bezochten o.a. Jean Cacheleux. Gisteren ben ik hem eens gaan Googlen omdat wij de foto's in zijn zaak zo leuk vonden. Het is namelijk een man met veel haar, een bril en een uitgesproken baardgroei, terwijl hij op die foto verder totaal naakt rond stapt, met een grote schaal onder de arm, die precies bedekt wat er niet echt hoeft gezien te worden. Een glimlach kon ik niet onderdrukken toen ik die foto's zag, ook mijn jongens vonden het raar om hem daar zo in zijn zaak te zien lopen tussen die opvallende beelden. Er stonden ook zeer speciale keramische beelden met een erotische tot zelfs lugubere sfeer... Het waren kippen, katten en andere dieren met een menselijk, ik denk overwegend vrouwelijk, hoofd. Noch van die leuke kiekjes van de man, noch die dieren kan ik terug vinden op het www om hier te tonen, ik vind enkel zijn site en daar kan je wel één van die foto's terugvinden als je op het tweede flesje onderaan klikt, met de mooie woordspeling "Jean en quelques pots"... Ik had het wel even moeilijk met zijn erkenning als beste handarbeider (ouvrier) van Frankrijk, wat houdt dat precies in? Maar de manier hoe hij ermee omgaat kan ook humoristisch ervaren worden, zoals veel van de fylosofische bedenkingen op de site...
De keuze is aan jullie: of eens goed snuisteren op de site, of eens zelf gaan kijken, diep in Frankrijk is het niet...
Om je alvast in de stemming te brengen en dit weekend het a-zomerse weer te doen vergeten, krijg je hier nog wat heerlijke adresjes om het land van Puisaye, haar superklei en enkele lokale artiesten te leren kennen:
Een site die je doorheen de geschiedenis van de streek loodst van de 16de tot en met de 21ste eeuw.
Een andere die meer algemeen de streek in al haar toeristische facetten toont.

Je krijgt er hier nog eentje mee:

Porselein... van Rozenn Bigot, een dame met net zoveel poëzie in haar naam als in haar werk... En een hele mooie sfeervolle site!

De schopschijf.

Terug van vakantie. Aangezien het zuiden van Frankrijk ons nu al enkele jaren een beetje té warm leek in de zomermaanden, hebben we het eens wat centraler geprobeerd. De Bourgogne is heel... Bourgondisch gebleken: rust, lekker eten en heerlijke wijnen, vriendelijke mensen, een aangename temperatuur en bij wijle eens een verkwikkend buitje waarna alles snel weer opdroogt. We hebben ervan genoten. Hopelijk hebben jullie een even bevredigende ervaring achter de rug en kunnen we er weer allemaal tegenaan!
Ons vakantieverblijf was een prachtig huis, eigendom van een goeie kennis van mij, iemand die mijn eerste pasjes in de keramiekwereld heeft meegemaakt, iemand die daar in de tuin een ... idyllisch pottenbakkersateliertje heeft... met een schopschijf.

Het heeft dus maar enkele dagen geduurd of mijn boys verdwenen voor een namiddagje waterpret aan de sluis wat verderop terwijl ik mij hier installeerde met mijn pakske klei dat ik daags voordien in Saint-Amand-en-Puisaye buit had gemaakt.
Best lastig dat opstarten. De dame in kwestie is een behoorlijk stuk groter dan ik, ik moest dus altijd wat van het zitplankje afschuiven om het vliegwiel te lanceren. Het was wel een prima constructie met een goed lopende lager, zodat het stukje been-power best meeviel. Maar wat betreft het draaien zelf, is dat wel een hele aanpassing. Even versnellen en terug wat vertragen, zit er niet meteen in. Een keer stoppen om naar je resultaat te kijken ook niet. Je moet je werk wel een beetje plannen: bij hoge snelheid zal ik optrekken, straks vormen, om te vernauwen wat bijtrappen... En om af te draaien moet je nog meer geduld hebben, al draaiende centreren, je werk controleren en afhalen als dat ding eindelijk stil staat. Het was er wel zo stil dat ik de eikelmuis en het eekhoorntje in het bosje vlakbij de deur kon horen ritselen...
Na mijn eerste avontuur heb ik bedacht dat het heel interessant was dat er een buitendouche vlakbij het draai-ateliertje staat. Ik heb de schort én mijn kleedje mogen spoelen, de moddersporen op mijn benen liepen van mijn dijen tot aan mijn enkels!
Na die eerste poging ben ik er nog wel eens aan gaan zitten en het ging steeds beter en ... wel wat properder. Rustig centreren, draaien, je handelingen gecontroleerd uitvoeren, opnieuw centreren om af te draaien, eerst alles goed bestuderen, ...

Het maakt je allemaal wel wat meditatief. Wat tijd nemen om je handelingen te analyseren, je gaat er gelijk anders door denken.
Vakantie is dan ook periode waarin ik de zaken anders ga benaderen, meer open sta voor indrukken en overpeinzingen, me meer verwonder over bepaalde facetten van het schijnbaar alledaagse leven.
De Morvan is een streek die goed in de markt schijnt te liggen bij de Nederlanders. In een boekhandeltje in Château-Chinon, een klein gehucht tegen een flinke heuvel die je kan beklimmen om over de streek uit te kijken, zag ik een boekje in de etalage liggen, met als titel: "Le Morvan, terre promise des Hollandais"... En in de plaatselijke supermarkt, waanden wij onszelf meer bij de Noorderburen dan bij die van het Zuiden... Blijkbaar hebben de Nederlanders er massaal huisjes opgekocht in de streek en genieten zij er van mei tot eind september. Nu, het was blijkbaar ook de favoriete plek van François Mitterand, die nog burgemeester van dit dorp was geweest en senator als vertegenwoordiger van het departement Nièvre. Dit ontdekten we na wat opzoekwerk toen we ons hadden vergaapt aan de speelse fontein voor het gemeenstehuis, met beelden van Niki de Saint Phalle op indrukwekkende bewegende machinerie, ontworpen door Jean Tinguely. Het is wel wat onverwacht dat je hier een fontein vindt die eigenlijk in een grootstad als Parijs of Bazel hoort te staan pronken... Ze staat er nu enkel voor een handjevol inwoners en jaarlijks wat toeristen die haar hier ontdekken...

Rare jongens, die Fransen...
"Op z'n Frans" betekende baguette halen om 10 u 's ochtends, in de bar. Wacht je dan tot zo laat om te ontbijten? Of kon je meteen een apéro bestellen terwijl je zat te wachten?
Ook door de directe buren op het vakantie-adres, heb ik een totaal andere kijk op mijn omgeving gekregen. Al van 's ochtends vroeg stonden ze aan de draad binnen te gluren. De hele dag hingen ze rond op het grasveld. Als je iets ondernam, volgden ze elke beweging. Op de meest onverwachte dingen hadden ze luid commentaar. En om zelf wat te doen, àls ze dan al eens iets besloten te doen, bewogen ze steeds allemaal in groep. En eten, de hele dag door graasden ze lustig voort, zonder ophouden. Dat kauwen maakt behoorlijk wat lawaai, als al de rest stil is.

...
Vorige week was het een beetje bruusk, de verandering, het was lastig starten. Knop omdraaien, andere prioriteiten. Zelfde leventje, andere versnelling. Wat zoek je in de vakantieperiode?
Van Roderveld en Shimpo naar schopschijf en weer terug.
De hoeveelheid keramische vakantiesouvenirs was wel een beetje kleiner. Ik heb al veel minder plaats in en op mijn kasten en hield het deze keer bij één mooie kaas- of taartschaal, de rest heb ik zelf gedraaid dit jaar, op de schopschijf. Ongebakken vakantieherinneringen... ik kan ze hier thuis nog wat verder vorm geven en afwerken.

Keramiektoerisme

Een impressie van het Cultureel Centrum in Andenne.
In de meimaand gonst het van de activiteit, ook op keramisch vlak. De keramiektoeristen halen hun hartje op! Ook nu, Sinksen-weekend, activiteit in Andenne, markt in Swalmen en wie weet waar nog allemaal... Als goeie Belg koos ik voor Andenne en het was weer de moeite. 'k Was dan ook in goed gezelschap, veel babbeltjes en grapjes tussen de beeldjes en bordjes, veel bekende gezichten tussen de beentjes en borstjes, veel zon ook op die beentjes en borstjes. Kortom een heerlijk dagje inspiratie opslorpen. In het cultureel centrum stond een groot doolhof opgesteld, waar je in elk soort groot stemhok weer een 3-tal andere kunstenaars kon ontdekken. Er werd maar weer eens bewezen hoe veelzijdig de keramische discipline is!

Vanaf mei staan de kleideurtjes overal wagenwijd open, het keramiektoerisme draait op volle toeren en dat nog zeker tot in oktober! Zoals beloofd geef ik hier de data mee wanneer je het atelier van Marnic De Lange kan bezoeken:
op zaterdag 29 en zondag 30 mei en zaterdag 05 en zondag 06 juni 2010,
zaterdagen van 13u tot 19u, zondagen van 10u tot 18u.



Het maakt deel uit van de Kunstenaarsroute van Geraardsbergen, die je met de wagen of met de fiets (misschien wel even niet vergeten dat je hier in de Vlaamse Ardennen zit...) kan bezoeken. Je kan op voorhand even alle ateliers virtueel bezoeken als je dat wil, via de informatieve pagina van Home Art.
Het is toch weer eens wat anders, keramiek stoken in een houtoven en bovendien staat er ook werk van Monika Patuszynska opgesteld bij Marnic.

Haal de agenda's boven en hou de schrijfstokken in aanslag, er is nog nieuws op komst!

Ter zake.

Naast een column moet een beetje krant natuurlijk ook over wat serieuzere zaken berichten...

Gelukkig meteen stof gevonden toen ik even een bijpassende afbeelding zocht om het vorige berichtje wat in te kleuren. De foto van de eieren, haalde ik uit een artikeltje bij de nieuwsberichten van een museum in Groningen, Nederland.

De Franse top-ontwerper Philippe Starck, op zich al een blogartikel waard, mocht er een paviljoen inrichten en dat bleek een jaar geleden de ideale omgeving voor een deel van een groots opgezette tentoonstelling rond Chinese kunst, op basis van de geschiedenis van de Verenigde Oost-Indische Compagnie, die aan de basis van de invoering van het porselein in Europa ligt: Go China!

Het project is ten einde, maar je vindt nog heel veel info op de interessante site van het museum. Er is nog steeds een vaste collectie Aziatisch keramiek. Het is trouwens een samenwerkingsproject tussen enkele Nederlandse musea: het Groninger Museum, het Amsterdams Rijksmuseum, het Gemeentemuseum Den Haag en het Keramiekmuseum Princessehof. Ze hebben alles gebundeld in een overzichtige website. Een must voor de liefhebbers!

Nu is kunstgeschiedenis niet meteen mijn favoriete vak, maar je vindt er de merktekens van de verschillende dynastiën, de zegel- en symboolmerken en een overzicht van de Europese afbeeldingen die je terug vindt op Chinees porselein. Alles netjes en overzichtelijk geclasseerd.

Je kan met de zoekfunctiewerken per streek, tijdstip, stijl of whatever topic opzoeken. Je kan zelfs vragen stellen over van alles behalve de waarde van een stuk. En dan sta ik toch wel even paf van de schat aan informatie die hier zo krachtig werd gebundeld!

Op bovenstaand porseleinen bord zie je de kruisiging van Christus met een duidelijk Chinese invloed...

Bij deze: een tip voor de liefhebbers of de Chinese(!) vrijwilligers die info (moeten) zoeken over het onderwerp. Of, wie weet, een doel voor een citytrip voor een overtuigde en achteraf ook onderlegde keramist.