Paros: Parian Porcelaine

En al bleef de interesse voor vakantiekeramiek heel oppervlakkig voor mij deze keer, het virus is nog lang niet dood, zo is gebleken. In deze periode is het mij gelukt om Parain/Paros porselein op de kop te tikken, "autoglazurend", d.w.z. dat het zichzelf een mooi huidje aanmeet in de warme gloed van de oven.
Tja, en dan nu in verstaanbare taal, wat minder poëtisch. Monika Patuszynska leerde me deze porseleinsoort kennen. Ze is er zelf graag mee bezig, omdat ze zulke mooie resultaten heeft. Monika verwerkt het porselein tot gietmassa, maar je kan er ook zo mee aan de slag. Parian is een soort porselein dat ontwikkeld is in het midden van de negentiende eeuw in Stoke-on-Trent. De naam is afkomstig van het Griekse eiland Paros in de Egeïsche zee, het tweede grootste eiland van de Cycladen.

Naast zijn toeristische kwaliteiten is het eiland vooral bekend omwille van zijn prachtige marmer, waarin zeer beroemde beelden uitgehouwen werden in de Griekse oudheid, beelden zoals de Venus van Milo.

 

Het porselein werd ontwikkeld om het te gebruiken als gietklei om er beeldjes in deze marmersoort zo goed mogelijk na te maken.

Parian porselein wordt nu geproduceerd door Valentine's een gerenomeerde Engelse firma.

Porselein is zowat mijn stokpaardje, zoals je in voorgaande berichtjes wel kon merken. Het laat me niet los...
Ook de Glacier heb ik nu in huis genomen om uit te proberen en de Valentine's Imperial...

Al de soorten zullen ook aan bod komen in het vakkundig overzicht dat Fritz Rossmann zal geven in november. De workshop is bedoeld voor iedereen die interesse in de materie heeft, keramisten en pottenbakkers. Fritz maakt ook zelf zijn papierporselein en zal dit demonstreren en verwerken. Er is tijdens dat weekend ook werk van hem dat te koop wordt gesteld.

Resultaten.

De eerste oven vol werk van het weekend met Alison Graham werd deze ochtend geleegd...
Voor wie erbij was: GENIETEN!
Voor wie er niet bij was: WAT JE GEMIST HEBT...

Jeugd.

Ze kwam toe, laat, donderdagavond in Kortrijk. En ik moet eerlijk bekennen, het eerste wat ik dacht, was: "ze ziet er zo jong uit".

Misschien een heel klein beetje minder zeker van mijn keuze bracht ik deze jonge dame in mijn huis en nam ik haar de volgende ochtend mee naar mijn winkel... Maar dan vroeg ik haar uit over wat ze doet en hoe ze haar verhaal ging brengen en plots viel ik van de ene (positieve) verbazing in de andere! Alison is wel degelijk bezig met haar carrière, haar les geven en wat ze doet past helemaal in het plaatje. Jong zijn is geen handicap, geen zonde, maar net een gave als je het goed aanwendt. Minder (ervaring) kan meer zijn als je het intensief genoeg beleeft en verwerkt.
Mijn intuïtie zat opnieuw juist! Gewoonlijk weet die wel wat goed is en ook nu weer was het raak.
Al gauw bleek dat de deelnemers aan de meet-and-greet en de mensen voor de workshop er precies zo over dachten. Alison raakt diep als ze haar verhaal vertelt, eerlijk, misstappen naast successen, ervaringen waar je keramisch rijk van wordt. Ze werd wel eens "uitgesloten" omdat ze geen échte keramist zou zijn omdat ze eigenlijk "enkel" grafisch bezig is en minder met de materie an sich werkt, maar ik stel me dan de vraag of het verkeerd is keramisch canvas te gebruiken, is het noodzakelijk een functionaliteit of zelfs maar al een volume te creëren? Alison Graham zelf kreeg les van Alison Britton, een grote dame in internationaal keramiekland en deze zei dat het mooi maken van je omgeving ook best functioneel te noemen is.

Alison bracht het verhaal van haar artistieke loopbaan, haar zoeken naar manieren om zich uit te drukken en er werd dieper ingegaan op de haar inspirerende kunstenaars, keramisten, schilders en grafici, meteen een lijstje waarmee we allemaal al enkele avondjes zoet zullen zijn!
Vrijdag tracteerde ze de meet-and-greet-ers op een niets verhullende inspirerende en goed voorbereide demo, zodat er meteen eentje meer zich inschreef voor de workshop!

Zaterdag mochten we dan zelf aan de slag. Iedereen begon wat aarzelend het canvas te ontdekken, in te delen, alle leuke effectjes uit te proberen en binnen de kortste keren werden de eerste projectjes met "ah" en "ooooh" onthaald. Tegen zondagavond was iedereen zijn grenzen aan het verleggen, onverwachte tekeningen aan het maken en geleende kleuren aan het uittesten. De resultaten liegen er niet om. Nu dat vervelende wachten op de oven nog!

Privé was Alison ook een verrijking in huis. Mijn zoons gaven haar naar eigen zeggen een verjongend effect, alsof ze dat nog nodig had! En mijn boys zelf hebben een heel leuk en inspirerend weekend achter de rug, voor allebei straks bekroond met eigen keramisch werk.

Meet-and-greet Alison Graham.

De titel kon hier "voor de snelle beslissers" zijn... maar ik denk dat ik dat al eens heb geschreven...

Volgend weekend staat alles in het teken van Alison Graham, de Engelse keramiste die sculpturen en recipiënten maakt in papierporselein, dat ze ook zelf aanmaakt. De workshop begint op vrijdagavond.
Mensen die echter niet kunnen deelnemen aan het ganse weekend hebben mij nu gevraagd of ze haar niet kunnen ontmoeten in een "meet-and-greet", zoals we dat met Monika Patuszynska hebben gedaan...

In samenspraak met Alison hebben we besloten deze meet-and-greet 's avonds te houden en niet in de namiddag (zoals eerst gemeld), zodat waarschijnlijk meer mensen deel kunnen nemen.

Vrijdagavond willen we graag aan deze mensen tegemoet komen. Vanaf 19u tot ongeveer 20u30 zal Alison Graham haar werk en haar loopbaan toelichten aan de hand van een slide show en enkele voorbeelden én een demo. Na haar verhaal, is er een vragenronde voorzien.

Deelname: € 15.

Om in te schrijven zal je wel heel snel moeten reageren...
Bel me, schrijf me, fax me, bezoek me, ... ik luister en noteer.

Tijdens deze dagen zal De Koploper als winkel gesloten zijn.
Toe vanaf donderdag 28/10, normale sluitingsdag, tot en met maandag 1 november. Terug geopend vanaf dinsdag 2/11/2010.

Kopjes van papier.

Een, twee, drie, vier,

kopje van, kopje van,

een, twee, drie vier,

kopje van papier...porselein.

Tja, het kind in mij is niet altijd zo ver weg. En ik heb het af en toe heel erg nodig. Als ik met stijve spieren wakker wordt, als ik te veel pieker over mensen of werk... Een klein liedje, luid of gewoon in mijn hoofd, eventueel een dansje erbij...

Maar dat papierporselein, dus.

Op mijn zoektocht naar mooie en vooral ook originele kopjes, kwam ik terecht bij een Engelse dame, Alison Graham, die dankbaar gebruik maakt van papierporselein. Het is trouwens een wonderlijk product! Porselein, de ondankbare, maar oh zo aantrekkelijke materie, wordt er plots veel bereikbaarder door om te verwerken. Ik mocht er al vele mensen blij mee maken.

Het porselein is vermengd met cellulose (papier)- en vlasvezels waardoor het veel handiger wordt om te verwerken. Je kan er zeer fijne plakjes mee maken en daarmee bouwen. Alle denkbare en ondenkbare vormen worden mogelijk omdat het materiaal al heel sterk is nog voor het bakken. Je kan ook delen laten opstijven en dan verder werken met verse papierporselein. Gewoon wat slib eraan en verder bouwen.

Een klein minpuntje is misschien het feit dat het moeilijker te versnijden is, je krijgt altijd af te rekenen met een rafelig boordje door de vezels. De oplossing is het er zich niks van aantrekken en na de biscuitbrand even langs te lopen met waterglaspapier en alle lijntjes staan strak.

Grote pluspunten aan het materiaal zijn echter legio! Je kan er echt mee vouwen als met bladen papier. Slib aanbrengen en je kopje is af. Oortje snijden en vastkleven. Ik zou dat middelste kopje eens willen proberen, hoe drink je daarvan? Steek je dan je oog niet uit? Of zit je neus in de weg? Of ben ik gewoon niet praktisch genoeg? Of net té praktisch... (En ja, het kind is nog wakker.)

Het mooiste van alles is dat die hulpvezels wegbranden en je achteraf volwaardig porselein overhoudt!

Alle verdere bewerkingen om te kleuren en te glazuren zijn identiek aan die bij porselein, al moet je blijkbaar soms wel rekening houden met de assen die voortkomen uit de verbranding van de vezels. Maar ja, een beetje avontuur maakt het allemaal nog een beetje spannend...

Alison Graham maakt ook prachtig muraal werk, de moeite om eens rond te neuzen op haar site! Er staan ook mooie glazuurexperimentjes op, alleen jammer genoeg niet zo gedocumenteerd als bij de man van het vorige artikeltje...

Een, twee, drie, vier?
Nee, zit nog maar aan kopje drie...