Zaterdag mochten ze weer. "Ze" zijn de kippetjes, de Izegemse koekoeks, van Jeroen. Ze mochten weer in de kist, transport, zonder file deze keer, de trap op, de tafel op, uit de kist, touwtje aan de poot en de tafel op, tussen het stro, tussen de klei en tussen de dames. De dames die keken, tastten en daarna druk speelden met de klei. Spelen? Wel nee, werken met de klei! Vormen, boetseren...
En meester Jeroen zag dat het goed was. En ikke ook. Met zachte hand leidde Jeroen het geheel in goede banen, zodat alle dames tevreden stonden te kijken naar de resultaten. Mooie, stevige kippetjes in klei.
En ik die dacht dat er naast de tafel meer gekakeld zou worden dan erop... Neen, deze dames doen gewoon hun best. Met een stevige dosis concentratie.
Zaterdag gingen we er opnieuw voor. Want op 1 been kan je niet staan. Kip nummer 1 kreeg een zusje.
maandag 11 juli 2011
maandag 27 juni 2011
Klei in de zomer.
Het is vandaag een echte hete zomerse dag. Mijn klanten merken op dat De Koploper verfrissing biedt. Het is inderdaad een ruimte die geen airco nodig heeft. Een goed geïsoleerd gebouw, dat heb ik te danken aan de eigenaar die vertrouwd is met die materie. In de cursusruimte is wel wat warmer, maar hier beneden is het heerlijk!Mijn klanten vragen wanneer de zaak gesloten zal zijn en mijn gedachten gaan spontaan op reis... De bergen bij Barcelona worden het dit jaar, met een tussenstop in Millau, want ik wil die brug nu wel eens zien!
Ik heb al wat gezocht op het net en er is uiteraard keramiek te bekijken in de streek... Om te beginnen:
Museu de Ceràmica
Wie nog wat leuke adresjes kent, laat maar komen!
Verder droom ik ook van Figueres, met een bezoek aan het Dali-museum. Ik kijk al uit naar de discussies en gesprekken met mijn oudste zoon Maxime over het surrealisme, Freud en zijn dromen, het onderbewuste... Het was examenstof, net nog enkele dagen geleden...
Nog 3 weken in het vooruitzicht... 3x maandag, 3x dinsdag, 3x woensdag...3x vrijdag en 3x zaterdag en 1x zondag... 3 weken met veel drukte... Zaterdag komt Jeroen Degrijse, met zijn kip. Deze jonge beeldhouwer zal de deelnemers van de boetseercursus helpen een mooi en artistieke kip te maken. Het zal hier weer een gekakel van vrolijke dames worden, dat zie ik al gebeuren!
Meester Jeroen zal dit in goede banen moeten leiden...
De tweede week van juli gaan we dan draaien en potten bakken! Er staat weer nieuwe lichting enthousiastelingen te wachten om de klei te temmen op de schijf...
Het werkjaar sluiten we in schoonheid af met het bezoek van Alicja Patanowska: draaien met porselein..
Ik heb al wat gezocht op het net en er is uiteraard keramiek te bekijken in de streek... Om te beginnen:
Museu de Ceràmica
Wie nog wat leuke adresjes kent, laat maar komen!
Verder droom ik ook van Figueres, met een bezoek aan het Dali-museum. Ik kijk al uit naar de discussies en gesprekken met mijn oudste zoon Maxime over het surrealisme, Freud en zijn dromen, het onderbewuste... Het was examenstof, net nog enkele dagen geleden...
Nog 3 weken in het vooruitzicht... 3x maandag, 3x dinsdag, 3x woensdag...3x vrijdag en 3x zaterdag en 1x zondag... 3 weken met veel drukte... Zaterdag komt Jeroen Degrijse, met zijn kip. Deze jonge beeldhouwer zal de deelnemers van de boetseercursus helpen een mooi en artistieke kip te maken. Het zal hier weer een gekakel van vrolijke dames worden, dat zie ik al gebeuren!
Meester Jeroen zal dit in goede banen moeten leiden...
De tweede week van juli gaan we dan draaien en potten bakken! Er staat weer nieuwe lichting enthousiastelingen te wachten om de klei te temmen op de schijf...
Het werkjaar sluiten we in schoonheid af met het bezoek van Alicja Patanowska: draaien met porselein..
Labels:
Alicja Patanowska,
boetseren,
cursus,
porselein,
pottenbakken,
workshop
vrijdag 17 juni 2011
Keramiek om (bijna) in te wonen.
Tja," hoe doet ze dat?", zou ook hier weer een toepasselijke vraag zijn.
Eva Hild is een Zweedse keramiste die zeer grote en indrukwekkende sculpturen bouwt. Ze bouwt de vormen op, schuurt ze en stelt ze dan ... overal ter wereld op.
Indrukwekkend is wel een heel toepasselijke beschrijving, net als "plastisch, natuurlijk, vloeiend en groots" dat zouden zijn.
Oordeel zelf maar. Je moet wel het formaat in overweging nemen. Maar dat springt meteen in het oog bij het bezoeken van haar site.
Net of je vloeiend tekent in de ruimte, zoals kinderen met linten in de wind... Of volwassenen, natuurlijk. Zoals Eva Hild.
Zelf staat ze vooral stil bij fysische ervaringen zoals druk, weerstand, inspanning, rust, penetratie en behuizing, vertaald in convexe en concave vormen, een relatie met het menselijk lichaam.
Maar dan groot, bijna groot genoeg om in te huizen, lichamelijk in te wonen.
Ik stuur altijd een berichtje naar de kunstenaar die ik vermeld. Bij Eva Hild kreeg ik meteen een heel vriendelijk antwoord, met de vraag of ik ook de fotografe van 2 van die foto's wilde vermelden: Anna Sigge. Bij deze doe ik dat graag.
Eva Hild is een Zweedse keramiste die zeer grote en indrukwekkende sculpturen bouwt. Ze bouwt de vormen op, schuurt ze en stelt ze dan ... overal ter wereld op.
Indrukwekkend is wel een heel toepasselijke beschrijving, net als "plastisch, natuurlijk, vloeiend en groots" dat zouden zijn.
Oordeel zelf maar. Je moet wel het formaat in overweging nemen. Maar dat springt meteen in het oog bij het bezoeken van haar site.
Net of je vloeiend tekent in de ruimte, zoals kinderen met linten in de wind... Of volwassenen, natuurlijk. Zoals Eva Hild.
Zelf staat ze vooral stil bij fysische ervaringen zoals druk, weerstand, inspanning, rust, penetratie en behuizing, vertaald in convexe en concave vormen, een relatie met het menselijk lichaam.
Maar dan groot, bijna groot genoeg om in te huizen, lichamelijk in te wonen.
Ik stuur altijd een berichtje naar de kunstenaar die ik vermeld. Bij Eva Hild kreeg ik meteen een heel vriendelijk antwoord, met de vraag of ik ook de fotografe van 2 van die foto's wilde vermelden: Anna Sigge. Bij deze doe ik dat graag.
dinsdag 7 juni 2011
Hoe doen ze dat?
"Ik ben nog maar een beginner(ke)."
Een zin die ik al zoooo vaak hoorde uitspreken. Ik beantwoord meestal met een glimlach en voeg eraan toe, dat "er nog zo oneindig veel mogelijk zal blijken dat je waarschijnlijk heel lang beginner zal kunnen blijven".
En dat het net precies een zegen is van deze materie.
Ik meen het.
Je mag denken dat je alles nu wel kan doorgronden, er het blijft altijd nog wel een stukje onontgonnen terrein beschikbaar. Heerlijk!
"Hoe doet die dat?" Nog zo'n vraag. Heb ze me net weer gesteld toen ik het werk ontdekte van Rafaela Pareja Ribera.
Een dame met een engelengeduld? Een slimme madam? Een meiske met een truuk
In ieder geval, haar werk maakt indruk. Ik ben alvast onder de indruk.
Porselein? Porselein!
Buitenaards...
En deze dan? Dubbelwandig dan nog:
Of met een stoppelbaardje...
Tja, in Spanje vind je haar terug in tentoonstellingen en ze wint prijzen. Ik kan erin komen...
Hoe doet ze dit, in godsnaam?
Ik ben eens gaan zoeken en lezen over haar, mijn beste Spaans onder mijn linkerarm, een dikke woordenboek onder de rechter en een Google Translate achter het klavier onder mijn vingertoppen...
"Zij brengt kwalitatieve keramiek, kwalitatieve kunst, die ons niet onverschillig laat, die ons de natuur laat voelen, ontdekken en beleven, en ons een leven brengt vol gevoeligheid, vrede en harmonie."
Ja, meneer ze kunnen het goed zeggen.
Ik heb eigenlijk alleen maar zin om te kijken en te genieten.
Hoe doet ze dat?
Sjapoo!
Of nee, doe mij maar een volle sombrero, eentje met wat schaduw om te rusten, na te denken en vooral... te genieten.
Tja, vakantie stilaan in zicht en dan zoveel moois om je heen...
Een zin die ik al zoooo vaak hoorde uitspreken. Ik beantwoord meestal met een glimlach en voeg eraan toe, dat "er nog zo oneindig veel mogelijk zal blijken dat je waarschijnlijk heel lang beginner zal kunnen blijven".
En dat het net precies een zegen is van deze materie.
Ik meen het.
Je mag denken dat je alles nu wel kan doorgronden, er het blijft altijd nog wel een stukje onontgonnen terrein beschikbaar. Heerlijk!
"Hoe doet die dat?" Nog zo'n vraag. Heb ze me net weer gesteld toen ik het werk ontdekte van Rafaela Pareja Ribera.
Een dame met een engelengeduld? Een slimme madam? Een meiske met een truuk
In ieder geval, haar werk maakt indruk. Ik ben alvast onder de indruk.
Porselein? Porselein!
Buitenaards...
En deze dan? Dubbelwandig dan nog:
Of met een stoppelbaardje...
Tja, in Spanje vind je haar terug in tentoonstellingen en ze wint prijzen. Ik kan erin komen...
Hoe doet ze dit, in godsnaam?
Ik ben eens gaan zoeken en lezen over haar, mijn beste Spaans onder mijn linkerarm, een dikke woordenboek onder de rechter en een Google Translate achter het klavier onder mijn vingertoppen...
"Zij brengt kwalitatieve keramiek, kwalitatieve kunst, die ons niet onverschillig laat, die ons de natuur laat voelen, ontdekken en beleven, en ons een leven brengt vol gevoeligheid, vrede en harmonie."
Ja, meneer ze kunnen het goed zeggen.
Ik heb eigenlijk alleen maar zin om te kijken en te genieten.
Hoe doet ze dat?
Sjapoo!
Of nee, doe mij maar een volle sombrero, eentje met wat schaduw om te rusten, na te denken en vooral... te genieten.
Tja, vakantie stilaan in zicht en dan zoveel moois om je heen...
vrijdag 27 mei 2011
Porselein draaien met ALICJA PATANOWSKA.
Alhoewel het weer vandaag even niet mee wil, wijst alles er toch op dat we weer stilaan de zomer in zicht krijgen. Traditioneel wil ik dat graag vieren met een paar mooie draaisessies... Deze keer heb ik ervoor gekozen een volle werkweek aan de slag te gaan met beginnende pottenbakkertjes.Ik ben heel benieuwd waar ze zullen staan, vrijdagnamiddag.
Maar, nogal onverwachts is er nog iets anders in mijn vizier gekomen. Toen ik met Monika Patuszynska zat te babbelen, vroeg ik haar wat uitleg over een dame die deel nam aan "Porcelain Another Way", namelijk Alicja Patanowska. Ik vind de statige en toch speelse kelken die ze draait zo mooi en ze getuigen van een grote vaardigheid met het materiaal. Monika vertelde dat ze inderdaad een fantastische porseleindraaier is. Ik mijmerde dat ik haar ook wel eens hierheen zou halen...
Een tweetal weken na het verblijf van Monika kreeg ik een mail van... Alicja. Ja, ze wilde ook wel eens komen.
Het is echter een drukke madam met een helse agenda, ze bouwt duchtig aan haar carriere. Het is niet echt eenvoudig mijn planning naast de hare te leggen en een mooie overlapping te vinden. Maar we hébben iets uitgedokterd... en we hopen dat het lukt. Alicja zal hier het laatste weekend voor de zomervakantie zijn.
Ze heeft geen site dus moet ik me behelpen met foto's die ik hier en daar pluk van haar deelname aan diverse wedstrijden en tentoonstellingen.
Al wie eens les wil krijgen van een natuurtalent in de materie, wees welkom!
Ik reserveer alvast zelf een draaischijf, ik gun mezelf een petit plezierke als de vakantie begint.
Alle info staat in de cursusbeschrijving elders op de blog, tab "workshops", bovenaan.
Maar, nogal onverwachts is er nog iets anders in mijn vizier gekomen. Toen ik met Monika Patuszynska zat te babbelen, vroeg ik haar wat uitleg over een dame die deel nam aan "Porcelain Another Way", namelijk Alicja Patanowska. Ik vind de statige en toch speelse kelken die ze draait zo mooi en ze getuigen van een grote vaardigheid met het materiaal. Monika vertelde dat ze inderdaad een fantastische porseleindraaier is. Ik mijmerde dat ik haar ook wel eens hierheen zou halen...
Een tweetal weken na het verblijf van Monika kreeg ik een mail van... Alicja. Ja, ze wilde ook wel eens komen.
Het is echter een drukke madam met een helse agenda, ze bouwt duchtig aan haar carriere. Het is niet echt eenvoudig mijn planning naast de hare te leggen en een mooie overlapping te vinden. Maar we hébben iets uitgedokterd... en we hopen dat het lukt. Alicja zal hier het laatste weekend voor de zomervakantie zijn.
Ze heeft geen site dus moet ik me behelpen met foto's die ik hier en daar pluk van haar deelname aan diverse wedstrijden en tentoonstellingen.
Al wie eens les wil krijgen van een natuurtalent in de materie, wees welkom!
Alle info staat in de cursusbeschrijving elders op de blog, tab "workshops", bovenaan.
Labels:
Alicja Patanowska,
porselein,
pottenbakken,
workshop
dinsdag 24 mei 2011
Wat je mist als je niet af en toe op Facebook gaat kijken...
Ze zijn daar heerlijk actief en creatief met alle media... Allen daarheen op 25 juni!
Ze zijn daar heerlijk actief en creatief met alle media... Allen daarheen op 25 juni!
maandag 23 mei 2011
Naked raku.
Naked raku ... op zaterdag. Het was al eens de titel van een artikeltje, wat minder dan een jaar geleden. En volgend jaar, zal het weer eens het onderwerp van een schrijfsel kunnen worden, let op mijn woorden!
Het is de tijd van het jaar. We hebben de eerste werkjes in de tuin geklaard, een allereerste fiets- en/of wandeltochtje gemaakt en nu zijn we er klaar voor: de sessie raku.
Wat heb je nodig? Een draaiwerkje in klei met wat zilverzand of poederchamotte (kom maar kiezen bij De Koploper) of een boetseer- of opbouwwerkje met wat groffere klei (oja, keuze te over bij DK!), juweeltjes, potjes of beeldjes, biscuit gebakken (oventje?) ... en we kunnen aan de slag. Met een raku-oven, een ton, precies ja, kom maar eens kijken bij DK.
Ja, ik kan er nu wel wat lacherig over doen, aangezien zware marketingpraatjes over grootschalige aanpak niet aan mij besteed zijn en ik ga voor de eerlijke face-to-face (marketing?), maar ik heb toch wel even een mooie open deur achter de rug...
Het is geen geheim dat als je een zaak runt en er op privé-vlak ook nog wat aan de hand is, zij het dan niet met je wederhelft of zoons, het best wel heavy kan zijn en je even wat energie te kort komt. Daar heb je dan gelukkig vriendjes voor. Of vriendinnetjes.
Bij deze wil ik Kathleen bedanken, omdat ze me duwde toen het wind tegen was, me vooruit stuurde en erop wees dat stil staan achteruitgang kan worden. Omdat ze voorstelde een hele dag demo potten draaien te komen geven, om een open deur op te luisteren.
Sympathieke madam. Absoluut!
Merci ook aan die klanten die me vertelden dat hun eigen activiteit op keramisch vlak een beetje stil lag, maar ze toch even binnen wipten omdat ze me niet vergeten waren. Bedankt voor al die persoonlijke verhalen. Klanten die je ongevraagd vriendschap bieden, ik werd er helemaal warm van...
Zondag wakker worden en even alleen moeten zijn. Dus heb ik zo vroeg mogelijk een bezoekje gebracht aan Steenwerck. Wat babbelen met de keramisten die ik nu al even ken. Margret Ewert,wiens stand ik leeg zou kopen (en dat al in de jaren een beetje heb gedaan...) , het minder functionele werk van Wolf Ewert met dezelfde decoraties, na al die jaren spreken ze al een mondje Frans, we kunnen stilaan wat beter communiceren... Linda De Nil, die mijn fascinatie voor dat werk wel kan delen, maar zelf ook geweldige cadeaus uit haar houtoven tovert! Tussen haakjes, een gelukkige verjaardag voor haar! (Ik denk wel dat ze dit leest als ze niet te moe is morgen... )
En dan de vrolijke Dagmar, van wie ik ook wel meerdere stukken zou willen! Dagmar Vavasseur, met wie ik over blogspotten kon koteren... Ze doet het ook. En ja, ik heb al enkel jaren werk van haar.
Ik weet ook waar ze die leuke versieringetjes haalt... en hoe haar werk voor de expo is ontstaan en welke klei ze gebruikt... Hele fijne handjes die hele mooie dingen draaien!
Ik liet me ook verleiden door een prachtig glazuur op een soort chawanneke bij Bernard Dal Magro...
...
Toen ik naar huis reed was er een dame met een heerlijke stem die een mooi nummer zong...
Ontspannen kan ik de week weer beginnen...
En volgende zaterdag gaan we naked raku doen. Je kan deel nemen aan deze workshop. Lees er alles over bij de cursussen!
Het is de tijd van het jaar. We hebben de eerste werkjes in de tuin geklaard, een allereerste fiets- en/of wandeltochtje gemaakt en nu zijn we er klaar voor: de sessie raku.
Wat heb je nodig? Een draaiwerkje in klei met wat zilverzand of poederchamotte (kom maar kiezen bij De Koploper) of een boetseer- of opbouwwerkje met wat groffere klei (oja, keuze te over bij DK!), juweeltjes, potjes of beeldjes, biscuit gebakken (oventje?) ... en we kunnen aan de slag. Met een raku-oven, een ton, precies ja, kom maar eens kijken bij DK.
Ja, ik kan er nu wel wat lacherig over doen, aangezien zware marketingpraatjes over grootschalige aanpak niet aan mij besteed zijn en ik ga voor de eerlijke face-to-face (marketing?), maar ik heb toch wel even een mooie open deur achter de rug...
Het is geen geheim dat als je een zaak runt en er op privé-vlak ook nog wat aan de hand is, zij het dan niet met je wederhelft of zoons, het best wel heavy kan zijn en je even wat energie te kort komt. Daar heb je dan gelukkig vriendjes voor. Of vriendinnetjes.
Bij deze wil ik Kathleen bedanken, omdat ze me duwde toen het wind tegen was, me vooruit stuurde en erop wees dat stil staan achteruitgang kan worden. Omdat ze voorstelde een hele dag demo potten draaien te komen geven, om een open deur op te luisteren.
Sympathieke madam. Absoluut!
Merci ook aan die klanten die me vertelden dat hun eigen activiteit op keramisch vlak een beetje stil lag, maar ze toch even binnen wipten omdat ze me niet vergeten waren. Bedankt voor al die persoonlijke verhalen. Klanten die je ongevraagd vriendschap bieden, ik werd er helemaal warm van...
Zondag wakker worden en even alleen moeten zijn. Dus heb ik zo vroeg mogelijk een bezoekje gebracht aan Steenwerck. Wat babbelen met de keramisten die ik nu al even ken. Margret Ewert,wiens stand ik leeg zou kopen (en dat al in de jaren een beetje heb gedaan...) , het minder functionele werk van Wolf Ewert met dezelfde decoraties, na al die jaren spreken ze al een mondje Frans, we kunnen stilaan wat beter communiceren... Linda De Nil, die mijn fascinatie voor dat werk wel kan delen, maar zelf ook geweldige cadeaus uit haar houtoven tovert! Tussen haakjes, een gelukkige verjaardag voor haar! (Ik denk wel dat ze dit leest als ze niet te moe is morgen... )
En dan de vrolijke Dagmar, van wie ik ook wel meerdere stukken zou willen! Dagmar Vavasseur, met wie ik over blogspotten kon koteren... Ze doet het ook. En ja, ik heb al enkel jaren werk van haar.
Ik weet ook waar ze die leuke versieringetjes haalt... en hoe haar werk voor de expo is ontstaan en welke klei ze gebruikt... Hele fijne handjes die hele mooie dingen draaien!
Ik liet me ook verleiden door een prachtig glazuur op een soort chawanneke bij Bernard Dal Magro...
...
Toen ik naar huis reed was er een dame met een heerlijke stem die een mooi nummer zong...
Ontspannen kan ik de week weer beginnen...
En volgende zaterdag gaan we naked raku doen. Je kan deel nemen aan deze workshop. Lees er alles over bij de cursussen!
Abonneren op:
Posts (Atom)










