DE KOPLOPER organsieert
'n KERSTMARKT-JE
op VRIJDAG 21-12 van 14u tot 19u
en op ZATERDAG 22-12 van 9u30 tot 17u
Je vindt er veel meer dan klei en glazuur...
Kom het zelf ontdekken!
Allen welkom om het jaar uit te wuiven.
woensdag 19 december 2012
woensdag 14 november 2012
3 deugden
De deugd is een houding die ons in staat stelt ons handelingen voor te nemen, en die het midden houdt in relatie tot ons, een midden zoals dat bepaald is door een overleg en wel zoals een verstandig mens het zou bepalen.
Als je het nieuws een beetje volgt de laatste tijd en dan lijkt "laatste" me wel een behoorlijk rekbaar begrip, dan hebben we er nood aan, aan die deugden die zoals die door een verstandig mens zouden worden bepaald en die vooral dan zich vinden in "een midden zoals dat bepaald is door overleg". Ik ga daar niet verder op in gaan, maar als je weet dat ik Antwerpse ben van geboorte, dan zal het een en het ander wel al iets duidelijker wezen...
Deugden.
Ikzelf draag er 3 hoog in het vaandel: eerlijkheid, humor en schoonheid. Een woordje uitleg.
Over de eerste kan ik kort zijn: instinctief voelt een mens vaak aan wie het spel eerlijk speelt en persoonlijk is dat voor mij een regel die niet te overtreden valt. Wie het spel niet eerlijk speelt, vliegt in een andere schuif. Punt.
En de materie dan: klei. Oprechter kan niet, niks in de mouwen, niks in de zakken, verdoezelen is onbegonnen werk. Klei is onverbiddelijk voor wie tegen haar wetten zondigt.
Humor, tja, daar heb ik zeker iets mee! Wie me kan doen glimlachen, heeft het pleit op voorhand gewonnen. Iemand met pretlichtjes in de ogen kleurt mijn dag.
Schoonheid, is dat een deugd??? Ik vind dat het nastreven van schoonheid, heel ruim gesteld, zeker een deugd is.
...
Christien Dutoit geeft weer les bij De Koploper. Ze heeft het ook, dat ondeugende, die speelse opmerkingen. Ik ben er blij mee. De cursisten zijn ook vaak gecharmeerd door haar manier om de zaken aan te brengen. Ze heeft altijd voorbeelden mee van wat ze zelf kan smaken. Deze keer zat er werk van Dirk De Keyzer bij. En ja, daarmee scoort ze bij mij! Wat heerlijk werk is dat, zo'n schoonheid en vooral, immense vrolijke schalksheid! Ik ben er weg van. Die zelfzekere en toch relativerende personages die zijn universum bevolken, zijn prachtige illustraties van mijn drie deugdelijke waarden.
Oordeel zelf:
De stijl ligt behoorlijk ver van die van Christien, de bronzen van Dirk De Keyzer lijken uit een fijne stijlvolle strip te zijn onsnapt, terwijl Christiens beelden meer in een gedicht thuis horen, lijkt mij. En dan soms een gedicht dat smaakt naar een glimlach...
dinsdag 18 september 2012
Keramisto 2012
't Is zeker niet alleen de keramiek, 't is alles wat erbij komt kijken... De sfeer, de zon, het publiek...
Keramisto is een evenement.
Je hebt weer heel wat inspirerende dingen gemist... als je er niet was.
Maar ik doe wel mijn best om hier en daar iets op te vissen voor een workshop in DK...
maandag 3 september 2012
Beslissingen nemen.
Onnodig een geruit petje op te zetten, je vergrootglas op te blinken en sporen te gaan zoeken, wat hier volgt is geen schuldbekentenis en het slaat ook helemaal niet op een (recente) gebeurtenis in mijn leven...
En toch, het had gekund... Als, indien, was er niet... Of misschien net omdat?
Enfin, ik zal maar eens wat meer vertellen en minder rond de pot draaien.
Af en toe moet ik mijn kop leeg maken en mijn gedachten even verzetten, daar heb ik iets op gevonden: ik doe een spelletje op de laptop. Nee, geen paniek, je zal van mij geen uitnodigingen krijgen via Facebook om aan het ene of het andere spel deel te nemen, ik hou het bij een eenvoudig, onschuldig kaartspelletje, genre FreeCell en Spider Solitaire, bijgeleverd bij de software op dat ding, offline dus.
De eerste keren liep ik vaak vast, maar toen dat niet meer zo vaak gebeurde, werd het al gauw nogal saai en begon ik mij af te vragen waarom die spelletjes genummerd zijn, waarom je een spel waar je niet uit geraakte opnieuw kan spelen... Ik vond het eigenlijk vals spelen als je een zet kon herroepen. Tot... ik het deed. Ik liep dood en i.p.v. af te sluiten, greep ik de kans om enkele zetten terug te gaan en verder te spelen.
Het leek een beetje op iets herroepen op de PC, Backspace drukken of zo.
Een kaartspel dat even voordien totaal hopeloos had geleken, bleek door wat minder voor de hand liggende zetten, plots poepsimpel op te lossen in enkele zetten. Ik haalde een spel op dat al 3 keer totaal vast was gelopen en door wat lateraal te denken en wat risico's te nemen, loste het zichzelf op.
Ik ben niet echt de mens om gezelschapsspelletjes te spelen, het lijkt me vaak verloren tijd en toch is het soms superleuk om mensen in het oog te houden: wie wil graag winnen, wie zou wel eens vals spelen, wie is snel afgeleid of beet genomen?... Een spel op zich kan me niet echt boeien en ik heb me wel eens vragen gesteld bij die rollenspellen die men voor collega's in elkaar steekt.
Mijn man, die daar in het verleden meermaals aan deelnam, was er tuk op. En ik zie ook dat hij een groot inzicht heeft in personen, hoe die zich opstellen als er iets gedaan moet worden of een beslissing moet genomen worden.
Wie helemaal thuis is in de psychologie zal waarschijnlijk nu de schouders ophalen en eens blazen, dat is toch allemaal voor de hand liggend!
Ik wil toegeven dat het voor de hand ligt dat firma's niet zo maar veel geld uitgeven om hun werknemers "spelletjes te laten spelen" en dat allemaal wel met een reden zal zijn. Maar ja, je wordt pas slimmer als je inzicht krijgt.
En dat heb ik nu pas door.
Ik zou mij nu dom kunnen voelen en stil zwijgen. Een spelletje spelen bijvoorbeeld.
Maar ik ben blij met mijn ontdekking: ik vind het geweldig dat een simpel feit zoals je beslissing even herzien of eens een paar stappen terug te zetten, zo'n wereld van verschil kan maken om bepaalde problemen op te lossen...
Weet dus, als ik achter mijn laptop zit, ik niet altijd grote bestelling aan het plaatsen ben (ahum...), maar dat ik soms ook gewoon een aantal beslissingen aan het evalueren en eventueel veranderen ben. Waarmee ik eigenlijk wil zeggen dat ik af en toe een spelletje speel.
En toch, het had gekund... Als, indien, was er niet... Of misschien net omdat?
Enfin, ik zal maar eens wat meer vertellen en minder rond de pot draaien.
Af en toe moet ik mijn kop leeg maken en mijn gedachten even verzetten, daar heb ik iets op gevonden: ik doe een spelletje op de laptop. Nee, geen paniek, je zal van mij geen uitnodigingen krijgen via Facebook om aan het ene of het andere spel deel te nemen, ik hou het bij een eenvoudig, onschuldig kaartspelletje, genre FreeCell en Spider Solitaire, bijgeleverd bij de software op dat ding, offline dus.
De eerste keren liep ik vaak vast, maar toen dat niet meer zo vaak gebeurde, werd het al gauw nogal saai en begon ik mij af te vragen waarom die spelletjes genummerd zijn, waarom je een spel waar je niet uit geraakte opnieuw kan spelen... Ik vond het eigenlijk vals spelen als je een zet kon herroepen. Tot... ik het deed. Ik liep dood en i.p.v. af te sluiten, greep ik de kans om enkele zetten terug te gaan en verder te spelen.
Het leek een beetje op iets herroepen op de PC, Backspace drukken of zo.
Een kaartspel dat even voordien totaal hopeloos had geleken, bleek door wat minder voor de hand liggende zetten, plots poepsimpel op te lossen in enkele zetten. Ik haalde een spel op dat al 3 keer totaal vast was gelopen en door wat lateraal te denken en wat risico's te nemen, loste het zichzelf op.
Ik ben niet echt de mens om gezelschapsspelletjes te spelen, het lijkt me vaak verloren tijd en toch is het soms superleuk om mensen in het oog te houden: wie wil graag winnen, wie zou wel eens vals spelen, wie is snel afgeleid of beet genomen?... Een spel op zich kan me niet echt boeien en ik heb me wel eens vragen gesteld bij die rollenspellen die men voor collega's in elkaar steekt.
Mijn man, die daar in het verleden meermaals aan deelnam, was er tuk op. En ik zie ook dat hij een groot inzicht heeft in personen, hoe die zich opstellen als er iets gedaan moet worden of een beslissing moet genomen worden.
Wie helemaal thuis is in de psychologie zal waarschijnlijk nu de schouders ophalen en eens blazen, dat is toch allemaal voor de hand liggend!
Ik wil toegeven dat het voor de hand ligt dat firma's niet zo maar veel geld uitgeven om hun werknemers "spelletjes te laten spelen" en dat allemaal wel met een reden zal zijn. Maar ja, je wordt pas slimmer als je inzicht krijgt.
En dat heb ik nu pas door.
Ik zou mij nu dom kunnen voelen en stil zwijgen. Een spelletje spelen bijvoorbeeld.
Maar ik ben blij met mijn ontdekking: ik vind het geweldig dat een simpel feit zoals je beslissing even herzien of eens een paar stappen terug te zetten, zo'n wereld van verschil kan maken om bepaalde problemen op te lossen...
Weet dus, als ik achter mijn laptop zit, ik niet altijd grote bestelling aan het plaatsen ben (ahum...), maar dat ik soms ook gewoon een aantal beslissingen aan het evalueren en eventueel veranderen ben. Waarmee ik eigenlijk wil zeggen dat ik af en toe een spelletje speel.
woensdag 8 augustus 2012
BOTZ PLUS
In de reeks vloeibare glazuren van Botz zit ook een aantal speciale producten, o.a. BOTZ PLUS.
Het heet Plus omdat het ook iets bijbrengt aan je glazuur. Deze "vloeibare effectenversterker" zorgt ervoor dat het gebruikte glazuur een heel ander aspect zal vertonen. Bij het stoken van een glazuur waarop Plus werd aanbracht, worden de bestanddelen van het onderliggende glazuur aangepast, andere verbindingen treden op en, afhankelijk van de laagdikte, verandert de kleur, de structuur en de glans. Als je het steengoedglazuur helemaal gaat bedekken, verlaagt de brandtemperatuur tot 1150°C.
Het is eenvoudig aan te brengen als laatste laag in diktes van 1 tot 3 lagen. Let wel op dat je wat van de onderrand weg blijft of zeer dun werkt, want je glazuur krijgt een beetje meer neiging tot "lopen".
Puur gebruikt en gebrand op 1050°C verkrijg je een mooie craquelé die je dan met (zwarte, maar ook rode, groene...) inkt in kan kleuren. Hoger gebakken geeft de pure versie een witte kleur met kristallen erin.
Zie voor voorbeelden van combinaties: BOTZ PLUS
(Jammer genoeg staat in de vertaalde versie op de site van Botz zelf dat het gaat over de aardewerkglazuren, terwijl het wel over de steengoedglazuren gaat.)
Verder heb je ook een specifieke smeltpuntverlager, BOTZ SPS. Handig als je de weerstanden van je oven wil sparen of je energierekening verlagen... Eventueel heb je een kleine afwijking in de kleur, maar het is niet echt de bedoeling zoals dat bij de PLUS wel is. Botz SPS 9800 verlaagt het smeltpunt van je steengoedglazuur tot 1120°C. Kleurkaart: BOTZ SPS
Op de site van Botz zelf staan nog een heleboel andere ideetjes om uit te proberen.
Viel Spass !!
maandag 16 juli 2012
Botz is een begrip.
B=B
Botz is een begrip.
Botz.
Het mag hier nu gerust naast B&B staan. Terwijl de zomerprogrammatie van de televisie mij nog minder naar de overstap digitaal doet neigen en ik met veel enthousiasme voor ander vertier kies, mogen ze gerust elkaars B&B beoordelen, ik hou het nu bij Botz.
...
Een carrière in de marketing? Wat gebeurt er?
Nee, ik heb altijd veel interesse gehad in hoe marketing eigenlijk werkt. Je zoekt uit wat mensen interesseert, bezig houdt en graag willen en gaat dan zorgen dat ze vinden wat ze zoeken.
Maar marketing heeft net zo goed een wrange bijsmaak voor mensen die zich gemanipuleerd voelen.
Is dit terecht?
Waarschijnlijk weer een TV-vrij avondje gevuld met discussies.
...
Dat neemt allemaal niet weg dat ik steeds meer vraag heb voor glazuren die kant-en-klaar uit een potje komen. Kiezen, roeren, smeren, bakken en ... we zijn content.
Traditionele keramisten halen er hun neus voor op. Glazuren, die moet je zelf maken. En dan nog liefst met geheime recepten in een dagboekje waar je angstvallig over waakt...Ik kan niet ontkennen dat het boeiend is, glazuurrecepten uittesten en aanpassen, die oven openen en niet weten of het gelukt zal zijn... De vreugde bij een succes, een mooi glazuur waarmee je op FB veel OOOOOOHHHH's en .-))))))))))))))))) en "LIKE"'s scoort...
We vergeten hier even die vastgeplakte potjes, glazuur dat de zwaartekracht niet kon overwinnen en opgetrokken glazuurrokjes waarbij je het raden hebt waarom ze dat hebben gedaan. Gescheurde toestanden die je vingers doen bloeden als je de oven ledigt... En al die andere ellende die vooraf gaat aan het "ontdekken" van een prachtig "nieuw" glazuur.
...
Maar stel nu eens dat je gewoon graag beeldjes maakt of potjes draait. Daarna kies je een kleurtje, zoals je dat met verf doet. En dan is het AF. Geen verrassingen meer, gewoonweg AF en goed.
Ik heb daar alle begrip voor. Het is op zich al een kunst iets moois te maken. Dan nog eens het risico lopen om de boel te verknoeien...
Botz heeft zijn site vertaald. Het is de moeite eens op stap te gaan en te ontdekken wat ze allemaal willen bij brengen. Leuke weetjes en ideetjes, de moeite waard om te proberen.
Hier en daar loop je even vast en kom je in de Duitse versie terecht, maar dat is niet echt een probleem. Vele ideeën. Proberen maar. Kiezen, roeren, smeren, bakken en ... we zijn content. De Koploper nodigt je uit, er is een mooi assortiment.
Wil je meer lezen? Klik dan HIER.
Botz is een begrip.
Botz.
Het mag hier nu gerust naast B&B staan. Terwijl de zomerprogrammatie van de televisie mij nog minder naar de overstap digitaal doet neigen en ik met veel enthousiasme voor ander vertier kies, mogen ze gerust elkaars B&B beoordelen, ik hou het nu bij Botz.
...
Een carrière in de marketing? Wat gebeurt er?
Nee, ik heb altijd veel interesse gehad in hoe marketing eigenlijk werkt. Je zoekt uit wat mensen interesseert, bezig houdt en graag willen en gaat dan zorgen dat ze vinden wat ze zoeken.
Maar marketing heeft net zo goed een wrange bijsmaak voor mensen die zich gemanipuleerd voelen.
Is dit terecht?
Waarschijnlijk weer een TV-vrij avondje gevuld met discussies.
...
Dat neemt allemaal niet weg dat ik steeds meer vraag heb voor glazuren die kant-en-klaar uit een potje komen. Kiezen, roeren, smeren, bakken en ... we zijn content.
Traditionele keramisten halen er hun neus voor op. Glazuren, die moet je zelf maken. En dan nog liefst met geheime recepten in een dagboekje waar je angstvallig over waakt...Ik kan niet ontkennen dat het boeiend is, glazuurrecepten uittesten en aanpassen, die oven openen en niet weten of het gelukt zal zijn... De vreugde bij een succes, een mooi glazuur waarmee je op FB veel OOOOOOHHHH's en .-))))))))))))))))) en "LIKE"'s scoort...
We vergeten hier even die vastgeplakte potjes, glazuur dat de zwaartekracht niet kon overwinnen en opgetrokken glazuurrokjes waarbij je het raden hebt waarom ze dat hebben gedaan. Gescheurde toestanden die je vingers doen bloeden als je de oven ledigt... En al die andere ellende die vooraf gaat aan het "ontdekken" van een prachtig "nieuw" glazuur.
...
Maar stel nu eens dat je gewoon graag beeldjes maakt of potjes draait. Daarna kies je een kleurtje, zoals je dat met verf doet. En dan is het AF. Geen verrassingen meer, gewoonweg AF en goed.
Ik heb daar alle begrip voor. Het is op zich al een kunst iets moois te maken. Dan nog eens het risico lopen om de boel te verknoeien...
Botz heeft zijn site vertaald. Het is de moeite eens op stap te gaan en te ontdekken wat ze allemaal willen bij brengen. Leuke weetjes en ideetjes, de moeite waard om te proberen.
Hier en daar loop je even vast en kom je in de Duitse versie terecht, maar dat is niet echt een probleem. Vele ideeën. Proberen maar. Kiezen, roeren, smeren, bakken en ... we zijn content. De Koploper nodigt je uit, er is een mooi assortiment.
Wil je meer lezen? Klik dan HIER.
zaterdag 23 juni 2012
Kaat Tilley
Enkele maanden geleden volgde een dame de workshop van Fritz Rossmann. Ze droeg een opvallend mooie ring. "Een ontwerp van Kaat Tilley", vertelde ze.
Ja, ik ken de prachtige creaties van deze feeërieke ontwerpster. Jammer genoeg ben ik het type niet om die jurken te dragen, het zou anders mijn stijl wel kunnen zijn. "In een ander leven", dacht ik wel eens, zou ik misschien een ranke vrouw zijn met lange benen en fijne vingers...
In een ander leven.
En plots is het zo ver. Niet voor mezelf, maar voor Kaat Tilley zelf.
Het doet je toch even stil staan. 52 jaar, een naam die iedereen wel iets zegt, een erfenis aan mooie verfijnde dromerige ontwerpen. Een vrouw die véél en véél te vroeg moest heen gaan, maar tevens een vrouw die een tijdloze stempel heeft nagelaten, een heel eigen frêle universum. Ik las ergens dat ze de rechte lijn nooit wilde toepassen, want "een mens is ook niet zo perfect"...
Dit jaar is het heel moeilijk om de zomer te voelen.
Ja, ik ken de prachtige creaties van deze feeërieke ontwerpster. Jammer genoeg ben ik het type niet om die jurken te dragen, het zou anders mijn stijl wel kunnen zijn. "In een ander leven", dacht ik wel eens, zou ik misschien een ranke vrouw zijn met lange benen en fijne vingers...
In een ander leven.
En plots is het zo ver. Niet voor mezelf, maar voor Kaat Tilley zelf.
Het doet je toch even stil staan. 52 jaar, een naam die iedereen wel iets zegt, een erfenis aan mooie verfijnde dromerige ontwerpen. Een vrouw die véél en véél te vroeg moest heen gaan, maar tevens een vrouw die een tijdloze stempel heeft nagelaten, een heel eigen frêle universum. Ik las ergens dat ze de rechte lijn nooit wilde toepassen, want "een mens is ook niet zo perfect"...
Dit jaar is het heel moeilijk om de zomer te voelen.
Abonneren op:
Posts (Atom)