Voor wie het niet opgemerkt had, ik heb deze maand een cursusje gegeven, bestaande uit 3 workshops: werken met engobe. Enkele enthousiastelingen, de ene met al wat meer keramische ervaring dan de andere, kreeg, na een korte uiteenzetting over de mogelijkheden en recepten, de kans om zijn of haar decoratiezin te scherpen.
Je kan er heel vernieuwend mee aan de slag, door bijvoorbeeld te stempelen en te schilderen uit de vrije hand, maar toch hebben een aantal zuiver traditionele technieken ook een grote charme voor mij.
Via het alom gekende sociale netwerk kwam ik een prachtig filmpje tegen, iets wat doet dromen en laat genieten, van de muziek incluis.
Een extraatje voor de pottenbakkers.
Klei . Keramiek . Pottenbakken . De Koploper . Carina Costermans
Nieuwsflash van De Koploper
maandag 30 januari 2012
vrijdag 13 januari 2012
Family business
Vandaag vrijdag 13 januari sluit De Koploper zijn deuren om 17u i.p.v. 17u30 en zaterdag 14 januari is de winkel uitzonderlijk gesloten omwille van een familiefeest.
Mijn lieve wederhelft, mijn steun en toeverlaat, technisch vernuft bij alle praktische problemen, mijn Philippe wordt 50 jaar. En dat vieren wij. Dit weekend.
Dank voor jullie begrip.
Carina
woensdag 21 december 2011
vrijdag 16 december 2011
Leren pottenbakken.
Het nieuwe jaar staat weeral aan de achterdeur. Je negeert het nog een beetje. Nog veel te veel te doen, inventaris maken, laatste leveringen, laatste facturen, een nieuwe prijslijst... Verder ook nog wat cadeautjes, versieringen, misschien zelfs nog een kerstboom opzetten, wie weet? ... Opruimen, inpakken, ...
En dan weer uitpakken.
O ja, en die goede voornemens. De pers staat er vol van. Zoals stoppen met roken, daar ben ik al bijna 20 jaar voorbij, maar verder... Ik heb geen zin om ergens mee te stoppen, ik wil mezelf liever voornemen aan iets te beginnen, iets te leren of iets te doen. Gisteren heb ik er al een begin mee gemaakt. De laatste tijd durf ik me 's avonds wel eens te vervelen. Alle respect voor wie er anders over denkt, maar wat die televisiemakers mij de laatste tijd willen voorschotelen... daar doe ik niet meer aan mee! Kookprogramma's waar geen einde aan komt, vaak overgoten met debiele commentaar, burgers die zichzelf denken positief in de kijker te stellen maar waarbij het plaatsvervangend schaamterood mijn kaken meer dan eens durft te kleuren, quizjes en domme irrealistische Amerikaanse series... Het is echt niet meer aan mij besteed.

Dus zag ik nu al dagen mijn zoon blokken voor zijn examens en ik kreeg er weer zin in. Ik ga iets nieuws studeren. Ja, pa, jouw microbe leeft weer op. De details laat ik achterwege. Dan hebben we weer iets om over te speculeren en grapjes te maken in De Koploper, of ja, ma, straks met suggestieve cadeautjes onder de kerstboom...
En u, mijn beste klanten? Wat staat er bovenaan uw lijstje?
Een hint? Ik heb nog plaats om te leren pottenbakken... Zaterdag 7 januari is het weeral zover, haast je, schrijf jezelf in.
Het staat ieder jaar opnieuw op de tweede of derde plaats: weer meer tijd maken om zelf met die klei te werken. Niks is beter om tot rust te komen en te mediteren!
En dan weer uitpakken.
O ja, en die goede voornemens. De pers staat er vol van. Zoals stoppen met roken, daar ben ik al bijna 20 jaar voorbij, maar verder... Ik heb geen zin om ergens mee te stoppen, ik wil mezelf liever voornemen aan iets te beginnen, iets te leren of iets te doen. Gisteren heb ik er al een begin mee gemaakt. De laatste tijd durf ik me 's avonds wel eens te vervelen. Alle respect voor wie er anders over denkt, maar wat die televisiemakers mij de laatste tijd willen voorschotelen... daar doe ik niet meer aan mee! Kookprogramma's waar geen einde aan komt, vaak overgoten met debiele commentaar, burgers die zichzelf denken positief in de kijker te stellen maar waarbij het plaatsvervangend schaamterood mijn kaken meer dan eens durft te kleuren, quizjes en domme irrealistische Amerikaanse series... Het is echt niet meer aan mij besteed.

Dus zag ik nu al dagen mijn zoon blokken voor zijn examens en ik kreeg er weer zin in. Ik ga iets nieuws studeren. Ja, pa, jouw microbe leeft weer op. De details laat ik achterwege. Dan hebben we weer iets om over te speculeren en grapjes te maken in De Koploper, of ja, ma, straks met suggestieve cadeautjes onder de kerstboom...
En u, mijn beste klanten? Wat staat er bovenaan uw lijstje?
Een hint? Ik heb nog plaats om te leren pottenbakken... Zaterdag 7 januari is het weeral zover, haast je, schrijf jezelf in.
Het staat ieder jaar opnieuw op de tweede of derde plaats: weer meer tijd maken om zelf met die klei te werken. Niks is beter om tot rust te komen en te mediteren!
maandag 12 december 2011
Ronkende inspiratie...
Het was weer een groot succes, de lessen met Christien Dutoit. Jammer dat ze zelf wat problemen met haar fysieke gezondheid had. We wensen haar allemaal veel sterkte en een spoedig herstel!
Het inspireert enorm als iemand met zo veel ervaring naast je staat. Er werd wel eens de vraag gesteld hoe lang ze zelf "over een beeld doet". "Tja, 30 jaar en een paar uur", pleegt ze dan te antwoorden. En inderdaad, de ervaring lees je af van haar handelingen om recht te trekken wat krom dreigt te gaan, verhoudingen meteen weer aan te passen, ... Je leert er enorm mee bij om gecoached door haar je eigen beeld op te bouwen.
Hier kan je nog een mooie selectie van de beelden van Christien bekijken:
Het inspireert enorm als iemand met zo veel ervaring naast je staat. Er werd wel eens de vraag gesteld hoe lang ze zelf "over een beeld doet". "Tja, 30 jaar en een paar uur", pleegt ze dan te antwoorden. En inderdaad, de ervaring lees je af van haar handelingen om recht te trekken wat krom dreigt te gaan, verhoudingen meteen weer aan te passen, ... Je leert er enorm mee bij om gecoached door haar je eigen beeld op te bouwen.
Hier kan je nog een mooie selectie van de beelden van Christien bekijken:
Labels:
boetseren,
Christien Dutoit,
cursus,
workshop
maandag 21 november 2011
Workshop naked raku
November is hier altijd een drukke maand. Cursussen, workshops... Vorige zaterdag was het de beurt aan Filiep Vandenberghe om de workshop naked raku te houden.
Net als vorige keren dat hij hier even gastdocent was, bleek het weer een groot succes. De man is goed voorbereid, legt alles met veel geduld uit, toont en helpt, begeleidt tot mooie resultaten...
We hadden weer veel geluk, het was een hele mooie dag. Bovendien was de groep deelnemers heel geïnteresseerd en nieuwsgierig.
Het meegebrachte werk was gevarieerd.
Tot 's avonds, uiteraard liep alles wat uit, werd er mooi werk uit de ovens gehaald...
Graag een dikke merci aan Filiep en ook aan zijn bereidwillige assistent Guido!
Net als vorige keren dat hij hier even gastdocent was, bleek het weer een groot succes. De man is goed voorbereid, legt alles met veel geduld uit, toont en helpt, begeleidt tot mooie resultaten...
We hadden weer veel geluk, het was een hele mooie dag. Bovendien was de groep deelnemers heel geïnteresseerd en nieuwsgierig.
Het meegebrachte werk was gevarieerd.
Tot 's avonds, uiteraard liep alles wat uit, werd er mooi werk uit de ovens gehaald...
Graag een dikke merci aan Filiep en ook aan zijn bereidwillige assistent Guido!
donderdag 17 november 2011
11 November...
Er speelde een glimlach op mijn lippen toen ik antwoord kreeg van Fritz Rossmann op de vraag wanneer hij beschikbaar was voor een workshop: het weekend van 11 november. Was hij nu serieus? Was het een grapje of toeval? Ik suggereerde dat het een mooie datum was om als Duitser naar België te komen...Geen antwoord. Een gevoelige snaar? Ik kon het me niet inbeelden, maar je wist maar nooit...

Wat later zag ik Fritz Rossmann op een markt en haalde het even aan om zijn reactie te meten. Hij had de zinspeling niet door en 11 november wordt nu niet bepaald herinnerd in Duitsland...
De man heeft het gewoon heel druk op dit moment. Zijn kunde is ontdekt door een Japanse kunstenaar met faam en deze man is een workshop komen volgen en heeft Fritz nu uitgenodigd om naar Japan te komen. Verder is hij druk in de weer met exposities, nieuw werk... Het was in ieder geval niet gelogen dat het te nemen of te laten was, dat weekend, op die datum, zijn agenda staat namelijk overvol.
Donderdag zou hij arriveren. Plots kreeg ik telefoon. Zijn oven was nog te warm en die moest nog geleegd en terug beladen worden. Bovendien hing er een dichte mist rond Koblenz, de streek vanwaar de man vertrekken moest. Het werd dus vrijdagochtend. Vrijdag 11 november, de Duitser kwam.
Het is de tweede keer dat Fritz hier een workshop geeft in mijn zaak. Het viel mij nog meer op hoe onderlegd hij is in de materie. Hij kent zo ongeveer alle soorten porselein, alle eigenschappen en truukjes om het witte goud te smeden. Hij onderzoekt geglazuurde oppervlakken en legt uit waar het mis ging, hoe hoog hij denkt dat ze gebakken zijn, tips om het beter te doen... Ook de deelnemers genoten ervan, draaiers en "opbouwers", er waren er van soorten, deze keer.
Aangezien Fritz les geeft aan de Kunstacademie in Höhr-Grenzhausen, loopt hij ook rond met een uitgebreide bibliotheek rond de materie. Maar tijd om eens goed te snuisteren in al die lectuur namen de deelnemers niet, ze wilden zo graag alles proberen.
Eh, gelukkig niet helemaal alles...
Iedereen ging tevreden naar huis. Zo hoort het ook.
Hier is huis is deze man veruit de aangenaamste gastdocent die hier al heeft verbleven. Alles is goed, hij schikt zich, is vrolijk, bedankt voor alles wat je voor hem voorziet... Zelfs de "geleide" tour in Kortrijk, by night en rustig een typisch Belgisch biertje drinken, het bevalt hem. Ik hoop hem nog wel eens te mogen ontvangen.

Wat later zag ik Fritz Rossmann op een markt en haalde het even aan om zijn reactie te meten. Hij had de zinspeling niet door en 11 november wordt nu niet bepaald herinnerd in Duitsland...
De man heeft het gewoon heel druk op dit moment. Zijn kunde is ontdekt door een Japanse kunstenaar met faam en deze man is een workshop komen volgen en heeft Fritz nu uitgenodigd om naar Japan te komen. Verder is hij druk in de weer met exposities, nieuw werk... Het was in ieder geval niet gelogen dat het te nemen of te laten was, dat weekend, op die datum, zijn agenda staat namelijk overvol.
Donderdag zou hij arriveren. Plots kreeg ik telefoon. Zijn oven was nog te warm en die moest nog geleegd en terug beladen worden. Bovendien hing er een dichte mist rond Koblenz, de streek vanwaar de man vertrekken moest. Het werd dus vrijdagochtend. Vrijdag 11 november, de Duitser kwam.
Het is de tweede keer dat Fritz hier een workshop geeft in mijn zaak. Het viel mij nog meer op hoe onderlegd hij is in de materie. Hij kent zo ongeveer alle soorten porselein, alle eigenschappen en truukjes om het witte goud te smeden. Hij onderzoekt geglazuurde oppervlakken en legt uit waar het mis ging, hoe hoog hij denkt dat ze gebakken zijn, tips om het beter te doen... Ook de deelnemers genoten ervan, draaiers en "opbouwers", er waren er van soorten, deze keer.
Aangezien Fritz les geeft aan de Kunstacademie in Höhr-Grenzhausen, loopt hij ook rond met een uitgebreide bibliotheek rond de materie. Maar tijd om eens goed te snuisteren in al die lectuur namen de deelnemers niet, ze wilden zo graag alles proberen.
Eh, gelukkig niet helemaal alles...
Iedereen ging tevreden naar huis. Zo hoort het ook.
Hier is huis is deze man veruit de aangenaamste gastdocent die hier al heeft verbleven. Alles is goed, hij schikt zich, is vrolijk, bedankt voor alles wat je voor hem voorziet... Zelfs de "geleide" tour in Kortrijk, by night en rustig een typisch Belgisch biertje drinken, het bevalt hem. Ik hoop hem nog wel eens te mogen ontvangen.
Labels:
Fritz Rossmann,
porselein,
workshop
Abonneren op:
Berichten (Atom)


